‘I just called to say I love you’

Hype
Jaren na de hype, ‘ontdek’ ik Jonathan Franzen. Er is altijd wel iets dat me weerhoudt van het direct lezen van een boek waar iedereen mee rondloopt. En ja, ik heb het over rondlopen omdat het destijds, het pre-e-book-tijdperk, zichtbaar was.
Het zal wel een vorm van snobisme zijn maar het voelt niet prettig om te doen wat iedereen doet. Zo duurde het een tijd voor ik de boeken van Stieg Larsson las. Niet dat Jonathan Franzen in dezelfde categorie behoort (waarvoor meer zometeen); het is slechts een voorbeeld van het volgen van de trends. Als bibliotheeklezer heb je sowieso al een achterstand omdat het boek eerst besteld, ingewerkt en bij de “Sprinters” moet worden gezet en dan is de hype voorbij en kijken mensen je warrig aan “o ja, waar ging het ook al weer over?”. Zo las ik Niets weerstaat de nacht van Delphine de Vigan gelukkig voordat er bij de boekhandel een sticker opzat “aangeraden door DWDD” of iets dergelijks.Dat is voor mij veeleer een belemmering om er nieuwsgierig naar zijn. Aangeraden door een populair programma met boekverkopers, hoe enthousiast ze ook doen, klinkt teveel als marketing.

IMG_4161Social media
Net als alles wat de social media betreft omgeven is van ‘marketing’. En daarom genoot ik zo van Jonathan Franzen’s stuk over de moderne technologie, over hoe jammer het is dat Word Perfect verdween en vooral over de mobiele telefoon en wat het teweeg heeft gebracht. Ik voelde me minder eenzaam in mijn aversie tegen al die ‘praatvervuiling‘ op straat.

Verder weg
In zijn stuk ‘I just called to say I love you’ o.a. in het MTI Technology Magazine van 2008, beschrijft hij hoe hij elke keer als hij iemand op straat hoort roepen ‘I love you’wenst dat hij in China of een ander land zou wonen waarvan hij de taal niet verstaat. Hij woont echter in New York en wat hij beschrijft klinkt als ondertussen overal ter wereld.Je kunt het ook lezen in “Further Away'(Verder weg, Prometheus). Daarin ook “Pain hurts, but it does not kill you'(pijn is niet dodelijk, afstudeerspeech Kenyon College, 2011).

Jonathan Franzen
Alvast twee quotes:

Privacy
Privacy is voor mij niet zozeer het verbergen van mijn persoonlijk leven voor andere mensen als wel het gespaard blijven voor de inbreuk op hun persoonlijke levens. Dus heb ik in principe vrede met elke nieuwe technologie die zich niet aan me opdringt.

Karikatuur
Liefde zoals ze werkelijk is maakt de wereld van het technoconsumentisme tot een karikatuur, en daar kan die wereld zich alleen tegen verzetten door op zijn beurt een karikatuur te maken van de liefde

De commerciecultuur maakt van ‘liken op Facebook‘ een soort substituut voor liefhebben.
Franzen verwoordt het voortreffelijk én met humor, zei ik dat al? Ook interessant voor marketeers.
I just wrote to make you read Franzen.

Marseille

Misdaad in MarseilleAan alles is te merken dat Jean-Claude Izzo(1945-2000) , de schrijver van de trilogie ” Misdaad in Marseille” (Deel 1.Total Kheops, deel 2.Chourmo, deel 3.Solea) Marseille door en door kent. Solea is trouwens de titel van een muziekstuk van Miles Davis (Sketches of Spain).

Recepten

In een interview met de schrijver las ik dat hij al jaren krantenartikelen verzamelde en recensies van restaurants uitknipte om te gebruiken voor zijn boek. Je leert Marseille kennen via de mensen in zijn boek, de wijken, de problemen én de heerlijke maaltijden. Izzo moet echt een liefhebber geweest zijn. Zo af en toe wilde ik het boek als receptenboek gebruiken gecombineerd met muziek waar Fabio Montale naar luistert. Izzo, zoon van een Spaanse moeder en Italiaanse vader, weet als geen ander de sfeer van Marseille, de tweede stad van Frankrijk en ontmoetingspunt van culturen, op te roepen.

Muziek

Ik lees over Ritals; een scheldwoord voor Italianen en en passant leer je grote namen kennen uit de RAP-muziek van jaren terug aangezien deel 1: Chaos al in 1995 gepubliceerd werd. De meeste muziek waar de hoofdpersoon naar luistert is tijdloos. Art Pepper, Sonny Rollins (‘without a song’), Lightning Hopkins (‘Your own fault baby to treat me the way you do’), Coltrane (‘ Out of this world’), Pinetop Perkins (‘Blues After Hours’), Miles Davis, veel Miles Davis en uitstapjes naar Cubaanse muziek (Guillermo Partables, Francisco Repilado) en niet te vergeten bijzondere muziek uit Algerije(Lili Boniche-Alger, Alger). Ook populaire Italiaanse liedjes van Maruzella, Guaglione ontbreken niet. Ja ondertussen heb ik er een hele playlist bij.

En alsof dat niet genoeg is komen ook de grote Franse namen langs zoals Leo Ferré

” Oh, Marseille, het lijkt alsof de zee heeft gehuild om jouw woorden die elkaar op straat omarmden”.

Verder maak je kennis met Louis Brauqier, een dichter geboren in Marseille die vooral dicht over de zee. De zee waar de Marseillanen (Izzo) een aparte relatie mee hebben.

” De Marseillanen houden niet van reizen. Iedereen denkt dat het zeelui zijn, avonturiers, dat hun vader of grootvader minstens één keer een wereldreis heeft gemaakt. Op zijn hoogst waren ze weleens in Niolon geweest. (..) De zee lieten ze over aan de armen.

Maffia

Izzo schrijft spannend én genuanceerd en baseerde zijn analyse over de maffia voor een groot deel op documenten en artikelen o.a. verschenen in Le Monde diplomatique. Verder noemt hij Le Canard Enchainé en Libération als bronnen.  Op crimezone staat een uitstekend dossier Jean-Claude Izzo met bijvoorbeeld informatie over de zoon van Jean-Claude, Sebastien Izzo die de website over het werk van zijn vader beheert. 

Cultuur

Marseille is Culturele Hoofdstad van Europa in 2013 en flink schoongemaakt en gerestaureerd, opgeleukt en met festivals versierd. Het verhaal van de invloed van de maffia of  het verhaal over de opkomst van het Front National zul je vast niet op de website van de Culturele Hoofdstad vinden en ik verwijs alleen maar naar het boek.

Het verbaast me niet dat er een Jazz-festival is: Festival Jazz des cinq continents. Izzo (of moet ik zeggen: hoofdpersoon Fabio) zou het vast te druk hebben om naar die festivals toe te gaan of te gaan eten in een van de opgepoetste restaurants bovendien zou het niet zijn versie van Marseille zijn. Hoewel, wat weet ik ervan, ik was er slechts één keer kortstondig,  het smaakte echter naar meer voordat ik zijn boek gelezen had.

Boekentip

Is het duidelijk dat ik het boek aanraad? Lezen! Dit is de beste reisgids van Marseille die je je kunt bedenken.Even naar de bibliotheek en tegelijkertijd nog wat muziek bij de fonotheek lenen. Ze zijn er altijd blij met klanten die ouderwets in bakken met Cd’s snuffelen in plaats van veegbewegingen met hun vinger maken.

Een tweede leven

Geniet van de spanning, de vele muzikale uitstapjes, de recepten, de restaurant tips, de sfeer, de filosofische verhandelingen en de leestips die Izzo gratis weggeeft. De afgelopen week was ik in Marseille samen met Fabio Montale of zoals Jonathan Franzen (De Correcties, Vrijheid)  in een interview zegt:  als je leest heb je een tweede leven en in mijn tweede leven genoot ik van Marseille. Het is even wennen om weer terug te gaan naar één leven.

Nog even in de sfeer?