Categorie archief: Eten

Sonja heb ik gekregen, maar die weet er niets van!

laat je niet kisten

Stapels boeken op het plein voor het Conservatorium, Utrecht – boekenmarkt

Terwijl ik de ruggen van haar boeken bekijk vertelt Annie me over het hoe en waarom van de boeken. Het ene boek heeft ze gekregen en had ze zeker niet zelf aangeschaft, het andere boek is een bewuste keuze. Van lezen houdt ze, dus ik zie altijd wel ergens een stapeltje liggen. Dit keer valt het me opeens op dat er een boek geschreven is door Angèle Bakker. Dat zal jullie niet zoveel zeggen maar als je dan weet dat het over eten gaat en meer in het bijzonder over diëten dan leg je toch al snel een link met Sonja Bakker. Vooral als Sonja’s boek er vlakbij ligt.

“Sonja? Die heb ik gekregen maar die weet er werkelijk niets van!”

Hoe bedoel je? (ik heb geen ervaring met Sonja maar heb me een tijd lang verbaasd over het enorme eierkoekensucces. Vooral bij AH lagen er altijd wel eierkoeken in de reclame en ik snapte dat pas toen een vriendin me vertelde dat dit door Sonja Bakker kwam. En verder weet ik vaag dat ze ging scheiden en met die man van de Villa-programma’s in Frankrijk er vandoor ging. Dus misschien schrijft ze nu kookboeken met mediterrane gerechten?) Annie kent Sonja echter een stuk beter dan ik maar volgens haar kent Sonja haar lezers en dieetvolgers niet.

“Sonja zegt: 1 boterham en 1 mespuntje boter maar Sonja weet toch helemaal niet wat je die dag gedaan hebt?!! Misschien heb je je wel fysiek ontzettend ingespannen.Daar moet ze zich toch in verdiepen! Het is gewoon raar dat Sonja zo’n succes is. Weet je die Angèle die weet er heel veel van. ”

“Is dat een zus? Of familie?”

Welnee. Ze zijn geen familie. Angèle woont hier in Utrecht en ze weet er echt iets van. Ze neemt je terug naar je eigen gevoel.”

“Dat moet je even uitleggen”.

“Nou Angèle zegt dat je weer moet gaan voelen wanneer je vol zit. De meeste mensen blijven maar dooreten en stoppen de hele dag van alles in hun mond. Je moet teruggaan naar een normaal eetgedrag. Ik heb cursussen bij haar gedaan (Annie doet veel cursussen en ik geniet altijd van alle verhalen over die cursussen) Dan zat je in een groep en moest je opdrachten doen.

“En?”

“Nou het lukte me goed om terug te gaan naar mijn gevoel. Diëten heeft geen zin (Nee dat weet ik, maar boeken erover schrijven is wel lucratief toch?). Sonja is hartstikke oud nu die weet er niets van en er staan ook rare dingen in haar boeken.”

“Wat dan?”

“Bijvoorbeeld zegt Sonja dat je van een pakje Evergreens er eentje mag opeten. Maar er zitter er altijd twee! in een pakje. Wat moet je dan met die andere doen? En die komt dan over een half jaar weer eens ter sprake. Pas dan mag je weer een Evergreen eten en die is dan al lang niet goed meer, die heb je dan al weggegooid. Nee, echt je moet Angèle hebben, die weet het. Alleen ben ik helaas niet echt minder gaan eten, maar dat lag niet aan Angèle”.

DSC03256

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Eten, Humor

De voedingsindustrie kookt niet zoals jij kookt!

Penguin Canada

Dat is namelijk ook niet de bedoeling.

Het businessmodel is met zo goedkoop mogelijke grondstoffen een zo verleidelijk mogelijk product maken. En als jij thuis een traditionele maaltijd kookt, ben je voor de industrie een obstakel. Hoe moeten ze dan aan jou verdienen?

Het zelf koken is juist zo belangrijk. Zeker als je kinderen hebt: het creëert een aanleiding om samen te zitten, iets te delen en erover te praten. Zulke momenten zijn extra kostbaar nu elk gezinslid het grootste gedeelte van de tijd aan zijn eigen schermpje gekluisterd zit.

aldus Michael Pollan , Amerikaans auteur en onderzoeksjournalist. En ik ben het met hem eens want anders besteedde ik hier geen aandacht aan. Trouwens al eerder blogde ik over hem – in 2012 – over zijn boek: Een pleidooi voor echt eten . Dit keer is hij in het nieuws vanwege “Cooked” het boek dat de basis vormde voor de documentaire “Cooked” die bij Netflix te bekijken is. (of moet ik zeggen op Netflix?)

Michael rekent in interviews af met tegenwerpingen als “dat kost zoveel tijd”.

Het is niet zo dat het ons nooit lukt om ergens tijd voor vrij te maken. De laatste jaren zijn we erin geslaagd om meerdere uren vrij te maken voor het internet. Waar hebben we die tijd gevonden?

Vandaag was ik in een supermarkt en zag hoe de gemiddelde klant – ‘kookt’. Als kanttekening: er waren (toevallig?) veel studenten in de winkel. De voorverpakte, bewerkte producten hadden de overhand en werden begeleid door cola, bier en chips.  Bij de kassa waren sommige klanten druk met hun telefoon in de weer en doordat het contactloos betalen zo gepromoot is, werd het hen nog gemakkelijker gemaakt om gewoon door te kleppen en appen.

Ligt het aan de klant? Het is wel zo dat supermarkten de klant steeds beter verleiden en ons doen geloven dat het zo’n vervelend werk is om iets te snijden of om zelf een recept te bedenken.Liever een ping-maaltijd en dan kijken op de bank naar “Heel Holland Bakt”?

De keine lettertjes

En o wee als je wilt checken wat er allemaal in het product zit aan toevoegingen. Je moet een vergrootglas en een felle lamp meenemen om de kleine lettertjes te lezen. Het is helemaal niet de bedoeling dat jij je verdiept in wat er in een product zit. Welnee, niet zeuren, gewoon opwarmen en opeten! Kassa.

FOTO_337

Is dit te eten?

Dan ’s avonds eventjes kijken naar “Cooked” gebaseerd op wat Michael Pollan zegt:

Eet echt voedsel. Niet teveel. Vooral planten.

Ai, morgen misschien?

Eet smakelijk.

 

 

Reacties staat uit voor De voedingsindustrie kookt niet zoals jij kookt!

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Bloggen, Duurzaamheid, Eten, Inspiratie

De Amerikaanse kinderen zien het Nederlandse ontbijt wel zitten…

Wat is dit?
In dit keukenexperiment van kitchenbowl.com zie je hoe kinderen reageren op eten. Het gaat te ver om te zeggen dat hen werkelijk het ontbijt wordt voorgeschoteld dat in de genoemde landen wordt gegeten, kijk maar naar het Nederlandse ontbijt of alle andere ontbijten die je niet/wel (her)kent.

Hagelslag!
Er zit ook een Nederlands ontbijt bij, helemaal aan het einde. Een beetje mager: slechts één sneetje met hagelslag en geen drinken, zou dat niet een glas melk moeten zijn? De kinderen vinden zoet lekker maar dat is geen nieuws. Ook eten ze natuurlijk met gemak de banaan op bij het Braziliaanse ontbijt want die wordt herkend en… is zoet. Zelf eet ik nooit hagelslag op mijn brood maar het wordt vast nog wel veel gegeten.

Pools ontbijt uit het land Afrika
Trouwens het (zogenaamde?) Poolse ontbijt wordt enthousiast ontvangen.

Volgende keer er een wereldkaart erbij hangen (What’s Finland?) zodat de kinderen ook kunnen zien dat Afrika 54 landen telt?

Korea
kimchee (gepekelde groenten), anchovis, ei, en gepeperd eten

‘There’s a dead fish in it

It’s a peculiar taste…

Brazil

“Is that coffee?”
I think it’s weird that kids drink coffee in Brazil.
“I hate coffee”
What does it taste like?
Cow poop

Finland
“No, I would not eat fish in the morning”
“This bread is pretty soft, it could be my pillow”

I actually would have this for breakfast
What country do you think it is from?
Africa?

Finland
What’s Finland?
It’s a country in Europe

Vietnam
This doesn’t look like a breakfast to me
I have never seen a black egg
So it kind of has like a portable toilet smell and a rotten egg smell,

Poland
Where’s Poland

“It tastes like French fries and French fries are good”

Mom are you listening?

The Netherlands
(slice of bread with chocolate sprinkles/boterham met hagelslag)
‘I don’t think my friends would eat this for breakfast because their moms would say it would be too unhealthy”

Reacties staat uit voor De Amerikaanse kinderen zien het Nederlandse ontbijt wel zitten…

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Eten, Humor

Wat mooi is kost moeite

groenSchoon is wat moeilijk te bereiken is
Soms denk ik weleens dat het vuil op straat begonnen is met Red Bull maar dat zal wel een lacune in mijn geheugen zijn omdat Red Bull nog niet zo lang bestaat en het vuil op straat wel. Cabaretier Theo Maassen constateerde in zijn oudejaarsconference (2013) dat Red Bull blijkbaar toch niet zoveel energie geeft als men u probeert wijs te maken omdat veel mensen die het drinken niet eens de energie hebben om het blikje in een prullenbak te gooien.

Stapelbaar
Ondertussen liggen onze straten regelmatig bezaaid met plastic, papier en blikjes Iedereen, het individualisme ten top, eet op elk moment van de dag een ‘snel dingetje’ dat in de meeste gevallen uitgebreid in plastic verpakt wordt. Alles moet stapelbaar zijn, “vers” blijven en “aantrekkelijk” tentoongesteld kunnen worden. Er zou ook iets gedaan moeten worden aan die verpakkingen (nieuw thema, nieuw blog?)

Troep in de trein
Natuurlijk u gooit het altijd in de prullenbak, en u, en u, en ik, en toch ligt er troep. Troep lag er ook in de trein waar ik gisteren vanuit Utrecht mee naar het Noorden reisde. Heel veel troep. Reist u weleens met de trein in het weekend? Ja, speciaal in het weekend want ik heb begrepen dat er in het weekend NIET in de treinen schoongemaakt wordt. Je bent in sommige treinen een tijd aan het zoeken tot je een plekje vindt dat niet vies is. De prullenbakken zitten boordenvol, trouwens je durft het klepje ervan niet eens aan te raken omdat er in grote letters opstaat: bacteriën.

Help, ik moet naar het toilet
Ga thuis of elders naar het toilet, maak geen lange treinreis zonder onderbreking omdat u niet naar deze toiletten wilt gaan, ik huiver er nog van.

Eigen verantwoordelijkheid
Eerst zijn wij passagiers aan de beurt. Wij horen onze rommel in de prullenbak te gooien. Als de prullenbak vol is zullen we het mee moeten nemen. Ook horen we geen rotzooi op de grond te gooien. Natuurlijk gaat er weleens iets per ongeluk mis en iedere expert in rotzooi (maken/opruimen) weet dat als het al een beetje vies is, het steeds viezer wordt. Datzelfde geldt voor de toiletten maar ik kan (en wil) toch niet geloven dat al die passagiers die viezigheid veroorzaakt hebben. Mogelijk is het een combinatie van verstopping, te weinig schoongemaakt en voordat u het weet ziet het er zo onsmakelijk uit dat u de deur van het toilet niet eens meer durft aan te raken.

Bewondering
Wat heb ik een bewondering voor de schoonmakers die na het weekend zo’n vieze NS trein in moeten doen om hun werk te doen. En wat worden schoonmakers ondergewaardeerd en onderbetaald.

Difficilia quae pulchra
Schoon is wat moeilijk te bereiken is. Erasmus zei het al en in zijn tijd waren er geen treinen met toiletten, geen eindeloos veel in plastic verpakt eten, geen Red Bull blikjes.

Reacties staat uit voor Wat mooi is kost moeite

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Eten

Tocht langs restaurants waar je vrolijk LANGS moet lopen – Utrecht

Ogen dicht en laat u meevoeren… Waar denkt u aan als u aan Italiaans eten denkt? De smaak, het ambachtelijke, de compositie, de liefde, de elegantie, mooi opgediend en oké vooruit, Italiaanse liedjes die in de jaren zestig?zeventig, tachtig een hit waren… Romantische locatie aan de Oude Gracht.
Hou maar op met dromen. Of nee, geniet nog even voordat je binnen in het restaurant zit waar je beter vrolijk langs had kunnen lopen.

Decembermaand
Utrecht op een mooie decemberavond, zondagavond. Het stof is weer van de kerstverlichting gehaald: er is gefriemeld en gefrunnikt om de lichtjes goed in de boom te verdelen. Het ziet er prachtig uit. Mijn bezoek (en ik) genieten van het mooie stuk langs de Dom, Graaf Floris en het Stadhuisplein. Op zoek naar een Italiaans restaurant. Een plek waar je in de watten wordt gelegd en waar mensen blij zijn dat je er bent en voor hén gekozen hebt. Mensen die er plezier aan beleven om je iets lekkers voor te zetten en je zo het beste van hun land te geven zonder dat het meteen een fortuin kost.

Niet doen!
Uiteindelijk belanden we ergens aan de Gracht. De bediening probeert niet te verhullen dat ze al jaren hetzelfde doen (en toen wist ik nog niet eens wat!) en de moedeloosheid en ongeïnteresseerdheid staat op het gezicht van de ober. Hoelang geleden is hij al gestopt om te doen alsof het hem interesseert? Tijd om iets nets aan te trekken had hij niet en waarom zou hij. Hij had ook al geen tijd om de tafel goed schoon te maken of netjes te dekken.
Wat had ik hem graag een coachingsgesprek willen aanbieden. Gratis en voor niets. Net als de pizza die ik kreeg en niet opat.

U betaalt de pizza niet
We bestelden twee pizza en een kalfsvlees. Met het vlees, daar was niets mis mee zo begreep ik, maar wij pizza-eters namen een hap en keken elkaar aan. Wat is dit?
We gaven elkaar een stukje van de pizza (ik kreeg tonno en gaf wat volgens mij moest doorgaan voor pizza margherita). Margherita zou spontaan gaan huilen of bevriezen of beven van schrik van wat ons werd voorgeschoteld. Bah!

Hoe smaakt het?
Tegen verwachting in kwam de ober vrij snel vragen of het smaakte. “Wilt u het echt wel horen” zei ik voorzichtig? Ik vind het vervelend om te zeggen maar het smaakt niet, het is werkelijk niet lekker.” Onmiddellijk zei hij: “We maken iets anders en u hoeft deze pizza niet te betalen”. Ik schrok er een beetje van want wat had ik precies voorgezet gekregen? Had ik meer dan gemiddeld opgegeten met mijn twee hapjes? Voordat ik iets had kunnen uitleggen qua smaak, werd me al voorgesteld iets anders te eten en over wel of niet betalen had ik niets gezegd.
Mijn trek was weg dus ik bedankte. “Dan betaalt u de pizza niet”. Wilt u een salade?
Nee dank u.

Ik hoor jullie al denken: Juffie …. dat is wel heel erg kritisch. Terwijl ik dit schrijf heb ik al gegoogeld op de naam van het restaurant (die naam slaat volgens mij op het geld dat er verdiend wordt want het is iets met ORO) en ik lees dingen die ik liever niet had willen lezen.

Bij deze opmerking op de website van de recensies voelde ik de rillingen over mijn rug lopen:
Heb hier tijd geleden gewerkt; het is hier echt een boevenbende! (en je wilt niet weten hoe het eten bereid wordt in de keuken)

Inderdaad…Mijn tafelgenote had al buikpijn voordat we thuis waren en holde bij binnenkomst naar het toilet om daar vervolgens een tijd te blijven.

C’è qualcosa indefinibile nel mio piatto.*

Help, ik voel al krampen.

Wil je weten welk restaurant het is en duurt het je te lang voordat ik een tocht ga organiseren? Ga er alleen virtueel hier naar toe.
*Er zit iets in mijn eten dat ondefinieerbaar is.
Geef mij maar Subliem in Haarlem!

Over de horeca – Lebbis

3 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Eten

Vegetarisch eten, Happy Cow en het Dovemansorendieet

IMG_0102 (500x375)Het is voor mij voor het eerst dat ik lees over Happy Cow. In het herfstnummer van het Vegan Magazine een interview met de oprichter Eric Brent. Op de website van Happy Cow (ik- koe- mag blijven leven daarom heet de organisatie Happy Cow) kun je doorklikken om overal ter wereld restaurants te vinden waar je vegetarisch of zelfs veganistisch kunt eten. Ik klik direct Utrecht aan en zie dat er gelukkig al heel wat opstaat. Bij Leeuwarden staat echter geen enkel restaurant genoemd dus hierbij roep ik alle vegetariers uit Leeuwarden op om….

IMG_0107 (500x375)Met veel plezier had ik net het boek van Maarten ’t Hart- Het Dovemansorendieet (2007)- gelezen waarin je het antwoord krijgt op de vraag: Hoe komt het dat ’t Hart zijn hele leven broodmager is gebleven, terwijl hij een weergaloze schrokop is? Niet alleen daar krijg je een antwoord op maar je krijg veel gedegen informatie over allerlei producten en over de werking van die producten in ons lichaam. En het is een grappig boek (hoofdstukken als “Niet ontberen maar laxeren”) Verder ontkracht hij de onzinnige aanname dat je van bewegen snel afvalt.En waar hij het er uitgebreid over heeft, verbaast het hem dat dieetboeken zelden reppen over de stoelgang. Hoe komt het dat die boeken zo populair zijn terwijl…

Wie zich enigszins verdiept in dat immense aanbod van dieetboeken, constateert al snel verbaasd dat de diverse eetgoeroes onder steeds weer een andere titel steeds weer hetzelfde boek publiceren.

En de reden waarom mensen “houden” van dieten:

Een dieet, dus een geheel van voorschriften, van geboden en verboden, komt tegemoet aan de dieptste wensen van de mens. Net als de hond is de mens een organisme dat graag een aantal scherp geformuleerde verbodsbepalingen opgelegd krijgt.

Mensen vinden het ook heerlijk om als een stout kind de dieetregels weer te overtreden: volgelingen van Sonja Bakker (zijn die er nog?) lassen stuk voor stuk een Schijt Aan Sonja (SAS) dag in.

Elke opleiding dietetiek zou studenten dit boek moeten aanbevelen. Maarten maakt gehakt van alle diëten en legt uit waarom ze toch altijd zo populair zijn. Net als Ivan Wolffers die zich verdiept heeft in gezond eten, is Maarten ’t Hart niet zo enthousiast over teveel zuivel en in ieder geval zeker geen oude kaas want daar krijgt hij hartkloppingen van. Maar ja, we hebben een zuivelindustrie, een vleesindustrie en vul het maar in. Sla een marketingboek open en je ziet hoe wij vanaf het moment dat we de supermarkt binnenkomen verleid worden om allerlei (liefst bewerkt want winstgevender voor de verkoper) producten te kopen die niet goed voor ons zijn.

O, roept iedereen dan, maar ik weet het niet meer wat ik moet eten. ’t is niet ingewikkeld hoor. Hoewel, ook Maarten die een hekel heeft aan al die dieetboeken toch komt met een lijst aanbevolen en te vermijden.
Lezen dat boek! En als je weinig tijd hebt verklap ik vast een beetje: groente, fruit, peulvruchten, roggebrood, jonge kaas, noten, zoetwatervis (verantwoord gekweekt), zilvervliesrijst, gekookte aardappels of gestoomd, eieren, olijfolie.En: pure chocolade en niet meer dan 2 glazen rode wijn per dag.
Proost!

Reacties staat uit voor Vegetarisch eten, Happy Cow en het Dovemansorendieet

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Duurzaamheid, Eten, Humor, Inspiratie

Nadeel van het voordeelmenu van McDonald’s…

Kunnen we het even hebben over McDonald’s en voordeel?

Vriend P. komt er vaker dan ik en bestelt vrolijk het “Kroket menu groot” en voor mij, omdat ik frites wil, “frites groot” met mayonnaise. Eh, fritessaus dus.  Ik wil nog protesteren bij frites groot maar vriend P. verzekert mij (en krijgt gelijk) dat groot niet echt groot is maar de gangbare verkoopterm.

Als ik zie dat er 0.55 eurocent wordt aangeslagen voor een minuscuul kuipje fritessaus, zie ik daar vanaf. Over de smaak kan ik niet oordelen maar ik wil niet net zin krijgen en dan alweer met een leeg kuipje zitten… Voor die handeling – fritessaus van de rekening- moet er een manager komen die de 0.55 cent van de rekening af mag halen. Gaat allemaal prima hoor.

Voordeelmenu wel voordelig?

En daar zitten we dan in de gladde felgekleurde bankjes net naast de wegwerpbak: vriend P. met een “voordeelmenu” en ik met de frietjes. Goh zeg ik, best duur, 8.2o. Ik werp een blik op de prijslijst die aan de muur hangt en ondanks het feit dat noch vriend P, noch ik, rekenen als apart vak op de middelbare school hebben gehad, slagen we erin heel snel uit te rekenen dat er iets niet klopt.

Zelf zien? Klik hier voor de prijslijst van McDonald’s.

Reken je even mee? Het geeft niet als je er wat langer over doet, dat deed het personeel van de  MacDonalds in Hazeldonk ook… De manager met 4 grijnzende meisjes om hem heen moest heel wat rekenen voordat hij reageerde met
“Ja, ok, maar dat kan soms niet zo in de computer opgenomen worden” of zei hij nou “de computer kan het niet aan”?

Als jij het rekenen aankunt, dan kun je het beste je eigen voordeelmenu samenstellen.

De items apart

Mackroket               2,50

Grote frites –           2,35

Grote milkshake    3,15

Totaal                         8,00 euro

Wat betaalde Vriend P. voor het “voordeelmenu”? 8,20. Voordeel MIN 20 cent dachten we. Het bleek nog iets minder onschuldig;  doordat de Mackroket in de aanbieding was (voordeel weet u nog?) was hij maar 1.50.

Wij kregen 1,20 terug en kregen de indruk dat het personeel dit nog niet eerder had meegemaakt. Een klant die inziet dat een voordeelmenu ook een nadeelmenu kan zijn. Hebben ze vast van Cruijf afgekeken.
MacDonald fans: reken je eigen voordeel uit en let op “wat de computer aankan”.

Graag wil ik benadrukken dat de manager in Hazeldonk heel vriendelijk het geld teruggaf nadat hij uitgebreid had gerekend en dat de 4 meisjes achter de kassa erg vriendelijk lachten en dat zij er natuurlijk niets aan kunnen doen.

Ergens op een hoofdkantoor moet er iets in de computer veranderd worden bij het voordeelmenu. Ondertussen kun je natuurlijk ook hier een kijkje nemen

Reacties staat uit voor Nadeel van het voordeelmenu van McDonald’s…

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Duurzaamheid, Eten, Humor