Maandelijks archief: november 2013

Ja, leuk, een verlanglijstje!

20131111_sinterklaas_landingspagina_DEF_01
Slim bedacht, en goed uitgevoerd. Ergens middenin de boekenwinkel van Polare aan de Oude Gracht staat een bord met al heel veel verlanglijstjes. Ik werp er een blik op…

Twee vallen er meteen op. Er is 1 lijstje zonder boeken. Er staat wel op: “Ik wil een leuk café hier in de winkel”. En die andere die me opviel: Van 1 tot en met 5 is een heel lijstje met boeken ingevuld maar daarboven staat in grote letters: als ik dat niet krijg dan wil ik graag

W E R K

Misschien kan dat café er komen en kan dan die mevrouw die werk zoekt in het café beginnen?

’t Is maar een gekke inval.

Ondertussen ga ik over mijn verlanglijstje nadenken. 

Weten jullie het al?

 

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor, Inspiratie

Sint in Utrecht én kleurige Pieten

Onder zware politiegeleide kwam de Sint door mijn straat.Zijn mijter had hij gemakshalve even afgedaan en hij liet zich vervoeren in een Sintmobiel.
Sint onder politiegeleide

Waar zijn de Pieten gebleven.
Blauwe Pieten, Rode Pieten, Zwarte Pieten?
Geen idee, het was niet zichtbaar.
Misschien Oranje?
Pieten

Gelukkig klonk het kindergezang als vanouds, voer de boot over de Oude Gracht en klonk er gejuich en plezier vanaf het Domplein.
Sint en de Pietermannen zijn weer in’t land.

Liever een brief
Uit betrouwbare bron heb ik begrepen dat je Sint niet kunt whatsappen of sms’en, dat vindt Sint veel te veel gedoe.
Natuurlijk kun je Sint wel een brief schrijven.
Een brief, dat is een schriftelijke mededeling in een enveloppe en voorzien van een adres. Je mag er vanaf dinsdag een decemberzegel op plakken.
20131117_135406

Reacties staat uit voor Sint in Utrecht én kleurige Pieten

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor

U kunt beter een karaf nemen

zei de medewerkster in de sauna en ze legde uit dat een karaf goedkoper was en niet alleen dat: we zouden ook nog meer wijn hebben.
We voelden ons een beetje overrompeld omdat we allebei alleen maar 1 glaasje wijn wilden om iets te vieren… Voordat we dit verwerkt hadden kwam er nog een terloopse vraag: en wilt u er een glas water bij? Dit klinkt heel aardig maar toevallig had ik net gezien op de menukaart dat een glas water 0,25 cent kostte en die 0,25 cent was dan voor één of andere stichting, het logo van de stichting stond erbij.
In een mum van tijd stond er een karaf en schonk ze ons de wijn in.
“Wat is dit voor wijn?” vroeg ik nog en dat bleek huiswijn.

Onze zwakte
Daar zaten we dan. Een beetje rozig, versuft van de sauna en opeens een hoop wijn. De menukaarten had ze heel snel meegenomen zodat het moeite kostte om haar bewering te checken.

We overlegden eerst met elkaar: zei ze echt goedkoper? Dat is toch raar? Maar ook: willen we dit wel? Ik hoef helemaal niet meer wijn dan één glas.

Als jullie mij een beetje kennen, dan heb je al geraden dat ik terugliep om de kaart erbij te pakken. Een karaf bleek helemaal niet goedkoper dan 2 glazen wijn, dat zou ook raar zijn want er zaten zo ongeveer 3,5 glazen wijn in die karaf.

Maar? Maar! Dat zei ze toch? We zijn toch niet allebei opeens volslagen idioot geworden of zo leeg dat we niets meer op kunnen nemen (behalve dan wijn)?

Graag toch gewoon een glas
Ik besloot dapper te zijn. En voor iedereen die vindt dat het dan meteen klagen is: er word je ook snel van alles aangesmeerd en dat is niet zo aardig. Ik liep naar een jonge mannelijk medewerker die we, een vorige keer al, erg ongelukkig hadden zien rondlopen.Ik vermoedde dat het een stageplek was hoewel de stage dan al wel een verlengde stage leek en ik voor hem hoopte dat hij iets kon gaan doen wat hij echt leuk vond. De vlotte spraakzame dame die ons een karaf aangesmeerd had omdat dit volgens haar goedkoper was, was echter nergens te zien dus keek ik hem vriendelijk aan en legde uit dat wij nu iets voor onze neus hadden dat we niet wilden en dat (na een blik in de menukaart) ook zeker niet goedkoper was.
Het voelde als een gladde verkooptruc. Op een moment dat wij op ons zwakst zijn en heerlijk ontspannen uit de sauna komen, wordt ons iets voorgehouden en meteen beslist voor ons voordat we ons kunnen bedenken.

We wilden niet eens meer wijn dan één glas per persoon.
De ongelukkige jonge mannelijke medewerker keek opeens een stuk vriendelijker toen ik hem ons wijngeval uitlegde en dat we echt allebei 1 glas wilden en dat het in tegenstelling tot de bewering ook zeker niet goedkoper was om je een karaf te laten opdringen. Dit laatste formuleerde ik anders en vriendelijker. Hij glimlachte zelfs en ik voelde me opeens beter: ik gaf hem de gelegenheid om iets op te lossen en hij zou mijn dankbaarheid ervoor ontvangen.

Hij bracht het over naar zijn vrouwelijke collega die opeens weer verscheen en met veel energie ons nogmaals uitlegde dat …we…. beter…. goedkoper…. karaf….

Relatief
Even later pakte ze in een snelle beweging de karaf weg en kregen we twee glazen wijn.
“Goh” zei mijn vriendin: “Apart he? Ze zei het weer verkeerd. Het is helemaal niet goedkoper maar dat blijft ze maar zeggen”.
Ze bedoelt: relatief.
Als je je rekening hier laat oplopen met allerlei relatief gezien goedkope dingen dan heb je uiteindelijk een behoorlijke rekening.
Absoluut.

1 reactie

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor

Zo hoort het toch niet in de horeca?

Ooit, toen ik mijn blog startte, had ik de gedachte over mooie dingen te bloggen. Grappige dingen vooral en die met een knipoog te presenteren. Kijk nog maar eens naar die foto boven dit blog: c’ est moi!
Mais hélas, het loopt soms anders en er valt niet altijd iets positiefs te melden.

In Utrecht
De horeca… ik voel u al denken, oh, daar heb ik ook nog wel het één en ander over te melden. Gaat u rustig u gang, zolang u het netjes houdt. Mij bevalt het ook het beste als ” de horeca” het netjes houdt.
Een niet nader te noemen horecagelegenheid in Utrecht, op stand, met hoge plafonds en chique gezelschap dat graag in rust copieuze maaltijden nuttigt – ergens in het centrum van Utrecht – vond het nodig om de volgende truc toe te passen:
” Wat wilt u drinken?”
” Thee graag”
Wat voor thee?
” Wat heeft u?”
” Kamillethee, of muntthee? Of… (nog een aantal andere soorten die ik me nu niet herinner)
Kamillethee graag
Vervolgens kwam er iets dat in een glazen pot met een filter met bovenin kamille zat. Wij spraken over het leven en ondertussen liet ik die kamille trekken. Na een kwartier vond ik het tijd om de kamille naar beneden te drukken. Wat een heerlijk delicaat plezier om zelf iets bij te dragen aan het “zetten” van de thee. En de kamillethee smaakte naar…. kamillethee. Ik mocht het schenken in een klein kopje. Gelukkig was het een mooi klein kopje. Er zat genoeg water eh kamillethee in voor maar liefst tweee kopjes. Mijn vriendin dronk koffie. Ik vond het bijna sneu dat ze niets mocht doen. De koffie zat al in een kopje. Saaaaaaai.

De rekening
Totdat ik de rekening kreeg. De thee bleek 5 euro te kosten. Laat u het even tot u doordringen? Vijf euro!! Voor een beetje water en kamille. En ik moest het nog zelf zetten. Had ik niet goed op de kaart gekeken? Thee kostte toch 2 euro 90? Ook al behoorlijk voor een kopje water met wat kamille?
” Nee, dit is andere thee” zei de ober die een beetje aarzelend klonk.
” Waarom staat dat dan niet op de kaart?” vroeg ik gevat. Op de kaart staat dat het 2.90 kost en dat vond ik dan nog net OK omdat ik in die prachtig chique rustige omgeving zat waar mannen in nette pakken heel veel verschillende gangen kregen, teveel dronken maar toch nog rustig bleven en elkaar foto’s hadden laten zien van nieuwe vriendinnnen.
” Nou ja eh.”
Ik voelde ruimte en oh oh wat klonk ik agressief:
” Wat flauw om mij dan iets duurs te geven. Vijf euro terwijl er alleen maar thee op de kaart staat die 2.90 kost.”
Blijkbaar vond de ober dat ook. Hij ging met mij mee! Niet naar huis maar met mij mee in mijn denkwijze en zo stelde hij voor ” reken maar 2.90 dan. Moet ik nog vermelden dat we daarna andere dingen hadden gedronken die ook best prijzig waren maar a-la- we zaten in die prachtige omgeving! Stijlvol, rustig. Hoe fijn is het als je ergens zit waar ruimte is, hoge plafonds, geen drukke omgeving, mannen in mooie pakken die zich vol eten in een paar gangen maar toch nog de beschaving opbrengen om niet alles te delen. Nou ja, een paar foto’s via hun smartphone. Foto’s die wij ook bijna konden zien. Bijna.
Waar vind je dat nog?
Bijna had ik 5 euro betaald…
Toch ging ik akkoord met 2.90.
Morgen of overmorgen verder over wat er gebeurde in een sauna. In of rond Zeist/Utrecht/Amersfoort. En dit keer niet over thee maar over WIJN.

Reacties staat uit voor Zo hoort het toch niet in de horeca?

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor