Maandelijks archief: maart 2013

Waarom stopt ‘ie?

We staan bij het statiegeldflesseninleverapparaat van een bekende winkel. Zij staat vooraan en heeft net achter elkaar vier petflessen op de verkeerde manier in het apparaat geduwd.Ergens halverwege haar tweede poging om een petfles met zoveel kracht naar binnen te duwen kwam ik erbij staan.

IMG_2555 Ze mompelt: “ik snap het niet. Ik doe ze er gewoon in, waarom werkt het niet.” Haar haren hangen voor haar gezicht en ze zwiept haar sjaal om haar nek heen. Het is een lange sjaal die aan het rafelen is en ze zucht diep en trekt haar handschoen wat hoger op. De machine protesteert. Ze kijkt door het gat om te zien of er winkelmedewerkers in het magazijn aanwezig zijn om de band weer te laten draaien. Wederom probeert ze een fles achterstevoren erin te duwen. Met nog iets meer kracht. Nu komt de band helemaal tot stilstand en horen we een soort piep.

Ze belt en er komt een medewerker die de situatie opneemt. Hij loopt naar achteren en de ene helft van de zwarte klapdeur blijft openstaan zodat ik kan zien hoe hij met een collega probeert te praten. Collega gebaart “ga maar aan de andere kant kijken.”

“U heeft de flessen verkeerd in de machine gedaan. U heeft dit zelf veroorzaakt.”

Ze schrikt van het vonnis.”Ik deed het goed, ik heb niets verkeerds gedaan. ” Ze houdt vol en kijkt mij aan. Ik zie dat ze behoorlijk van de kaart is.

Ik zwijg. Vijf minuten later als de band weer loopt, stop ik mijn lege bierflesjes erin.

Het is nog steeds geen lente dus ik voel met haar mee. Het is allemaal niet zo gemakkelijk.

Als ik even later verderop in de winkel bij de afdeling bier en frisdranken kom,  verbeeld ik me dat ze aarzelt voor ze een fles in haar mandje legt.

Wij missen  Josef Tkaloun , uit de film “Empties” (2007), een film van de regisseur Jan Sverak. Hij zou vast wel iets positiefs tegen haar gezegd hebben.

Reacties staat uit voor Waarom stopt ‘ie?

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor

Ik ben vandaag helemaal Merino… voel maar

Ja, laat dat maar eens op je inwerken: Alps of New Zealand. Echt waar, op het zuidereiland in Nieuw Zeeland heb je the Southern Alps. En daar wil ik het met je over hebben want daar zijn de sokken “geboren” die ik vandaag gekocht heb voor een vriendin. Eventjes dacht ik nog aan een tikfout in het mailtje waarin ze me vraagt sokken bij mij om de hoek te kopen. Zou ze marino bedoelen? Nee, dan zou ze gewoon zeggen donkerblauw en de kleur kon haar juist niets schelen.

IMG_0166Ik was meteen verkocht, heb de sokken meteen gekocht. Een prachtige poster met een Merino-schaap met sokjes aan. Het meisje in de buitensportwinkel dat tegen me zei: ” Het is echt heel prettig spul, ik ben vandaag helemaal Merino, Voel maar” en ze bood me een stukje van haar t-shirt aan dat onder haar Merino-fleece vest zit. ” Goh, ja, dat is dik zeg en voelt heel lekker”.

Een paar uur geleden was ik nog onwetend. Even later sta ik met Merinosokken in mijn handen van het Merinoschaap. ” Trace your socks back to where they were born, the southern Alps of New Zealand”. Merinoschapen zijn echter ooit geboren in Noord-Afrika, in het Berbergebied en via allerlei omzwervingen in Nieuw Zeeland terecht gekomen.

Op wikipedia lees ik teksten waar ik van smul (of ze waar zijn, dat weet ik nooit):

Per vierkante centimeter groeien bij een merino tien keer zoveel haartjes dan bij een gemiddeld ander schaap.

En op de reclamesite gaat het over de extreme omstandigheden:

De wol van het merino schaap is gemaakt voor de extreemste weersomstandigheden. Het verwarmt als het ijzig koud is en het verkoelt wanneer het heel erg heet is.

Zo’n Merino ziet er echt tof uit. Helaas kan ik geen foto erbij voegen vanwege copyright (als een Merino-fan dit leest, stuur je me dan een foto via de mail – zie rubriek ABOUT voor emailadres) maar ik mag natuurlijk wel een foto van een eindproduct erbij voegen en vooruit dan maar een ander schapenras. Het Merinoschaap is het meest voorkomende ras ter wereld,  alleen bij ons is het toch een zeldzaamheid.

IMG_2211Dank je wel Moren, voor lekkere warme sokken namens Vriendin.

Deze schapen zijn dus GEEN Merinoschapen en ze hebben ook geen sokken aan. En je denkt vast ” dat zijn heel veel haartjes per vierkante centimer”. You ain’t seen nothing yet -onthoud Merinoschaap.

5 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Natuur

Alle sigarettenverpakkingen olijfgroen

IMG_0162Dus geen enkel verschil meer tussen Marlboro, Camel, of wat voor merk dan ook. Neem de reclame-mogelijkheid weg en het wordt een stuk minder interessanter. Je bent als jongere niet meer hip met je gekleurde pakje. Geen personal branding . De merknaam mag op het pakje in het voorgeschreven lettertype staan en valt dus niet op. Gek idee? In Australie is deze wet er al en Groot-Brittanie gaat nu ook overstag. Zie: het artikel in the Guardian.

In The Queen’s speech mei 2013 zal het aangekondigd worden. Ook wordt er waarschijnlijk aangekondigd dat het verboden wordt om in de auto te roken als er kinderen onder de 16 in de auto zitten.

Olijfgroen. Camouflagekleur.

http://zembla.vara.nl/Nieuws-detail.2624.0.html?&tx_ttnews%5Btt_news%5D=63977&cHash=a1f85a8f91b0926f2c5d8e2ff3cbef7d

Van een vriendin die in Nieuw-Zeeland woont, hoor ik dat sigaretten in Nieuw-Zeeland achter slot en grendel zitten in de winkels. En het is de bedoeling dat er niemand meer rookt in 2025.

New-Zealand a smoke free country in 2025

En dat een pakje met 30 sigaretten zo ongeveer 15 euro kost. Bij hen is alcohol al veel langer pas toegestaan vanaf 18 jaar. We lopen een beetje achter hier blijkbaar en hebben een sterke tabakslobby. Ik kende de uitzending van Zembla over  onze minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,  Edith Schippers (” de minister van tabak”) niet eens. 

Mocht je die ook niet kennen:

De Zembla uitzending over Minister Schippers

 

Reacties staat uit voor Alle sigarettenverpakkingen olijfgroen

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Inspiratie

Duurzaamheid is soms wel erg ingewikkeld of: vanaf welke leeftijd ben je telefoon-senior?

1399470_girl_with_mobile_phoneVoor mij is het niet zo nodig, al die nieuwe flitsende telefoons die elke seconde om je aandacht vragen. Whatsapp hoef ik niet, ik spreek de mensen liever en wordfeud is allang weer uit (toch?). Bellen doe ik echter wel eens, en gebeld worden komt ook nog weleens voor. Hoewel…

Tweedehands toestel

Eerder had ik een tijdje, nadat ik mijn favo oudbollige maar o-zo-handige-degelijke Nokia- verloren was, een tweedehands leen: een pikzwart Samsung toestel. Een vriendin zei al:” jee, wat heb jij een hippe telefoon”. Ik dacht nog :?? want zo hip was hij niet. Ze voegde er al snel aan toe: ” voor jou hip bedoel ik” terwijl ze even keek of er nog wat te melden viel in de groeps whatsapp chat waar ze net mee bezig was.

Juist, voor mij hip (was je ook al afgeleid?)  Behalve een vriendin die net als ik van simpele oudere apparaten houdt (maar ik sluit niet uit dat ze ook binnenkort overstapt want haar man is altijd met de laatste technische dingetjes bezig) is iedereen al lang verslingerd aan zijn hippe telefoon en hoe kun je nu zonder…. of …..  in 2013.

Nou, heel goed, ik blog liever. Terug naar mijn onderwerp.

Het  Samsung tweedehandsje was ietwat gammel en laatst had ik een lang gesprek met iemand en moest een paar keer vragen of hij wat harder wilde praten en toen opeens viel hij helemaal weg. Paf boem.

Geen beltoon

Inmiddels had ik al op de reservebank een ander tweedehands toestel van zus dat na lang gedoe (waar ik nu niet meer over wil beginnen) simlockvrij was gemaakt. Wederom een Nokia alleen wat hipper. Volgens Vriend (van de Samsung) een echt vrouwentoestel. Het zal wel, ik ben tenslotte vrouw. Maar ook als je een echt vrouwentoestel hebt, wil je een toestel dat een BELTOON geeft. Nu zie ik alleen dat iemand me belt als ik toevallig naar het schermpje tuur en dan zie dat het even oplicht. Je raadt het al: zo vaak tuur ik niet toevallig naar het schermpje. En ja, ik heb de volumeknop aanstaan. En ja, hij geeft WEL geluid als ik de wekkerfunctie aanheb.

Eerst even mailen

Dus mocht je me kennen, dit lezen en mij willen bellen: mail me dan eerst even met vermelding van de tijd waarop je me spontaan wilt bellen, dan kan ik op tijd naar het schermpje turen. Misschien ben ik wel net aan het kijken hoe ik de beltoon aan moet krijgen (en nee: hij staat niet op “mute”.) Trouwens, ik heb ook nog een vaste telefoon als je dat begrip nog kent.

Ingewikkeld dus die duurzaamheid. Soms is het te aantrekkelijk om iets nieuws te kopen.

Maak die toestellen verdorie niet zo uitgebreid! Sorry, ik schoot even uit mijn slof.

ps: die seniorentoestellen zien er lekker simpel en degelijk uit alleen die naam, da’s niet hip en klinkt niet prettig. Misschien kunnen we ze in het vervolg Zen noemen? En vanaf welke leeftijd ben je telefoon-senior?

1 reactie

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor

Mijn spreuk van de dag

kenia 897-001

Elke dag krijg ik “een spreuk van de dag” in mijn digitale brievenbus. Vandaag kwam “Al lopend ben ik dichter bij de dingen” van Angela Raanhuis. Haar spreuk neem ik letterlijk en in mijn hoofd werd dit al snel: al lopend ben ik dichter van de dingen. En terwijl ik dat opschrijf….

Al schrijvend ben ik dichter

Reacties staat uit voor Mijn spreuk van de dag

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Creativiteit, Gedichten, Humor

Wat is dat toch?

Ligt het aan mij of zie ik opeens wel erg veel verwarde mensen in de bibliotheek? Het begint al als ik even iets wil opzoeken op de computer. Naast mij zit een zenuwachtige mevrouw. Ze snuft regelmatig en ze lijkt wel 10 plastic zakken te hebben. Na de derde keer gekraak te horen kijk ik haar kant op. Ze kijkt mij aan maar de helft van haar gezicht zit nog in een papieren zakje waar een plastic zakje overheen is geknoopt. Is ze aan het eten? Ja. Ze kijkt snel naar me op en dan weer in het zakje en dan weer naar mij. Ze beweegt haar hoofd snel naar boven en naar beneden. Het doet me denken aan een vogel die iets van de grond oppikt. Ze kraakt en kauwt met haar mond in het zakje. Ze spuugt iets terug in het zakje. Bah. Ik wil het niet weten.

Concentratie. Even snel iets opzoeken en uitprinten.

Achter me zit een mevrouw heel hard mee te zingen. Iedereen om haar heen zit onverstoorbaar door te werken – of iets wat er op lijkt. In de hoek achter haar knikkebolt een zwerver die een dik boek op zijn schoot heeft liggen. Zij heeft inmiddels een krant gepakt en bladert er luidruchtig doorheen terwijl ze af en toe iets vaags op de computer doet. Oordopjes in haar oren en op het beeld zie ik een wild video-filmpje. Mensen springen in het rond. Ze schudt mee in haar stoel en zingt met harde klanken omdat ze zichzelf niet hoort. Hoewel – dit geschreven hebbende twijfel ik – misschien zingt ze altijd wel zo.

Gelukkig kan ik hen verlaten want ik heb gevonden wat ik zocht en geef opdracht om iets uit te printen. Bij de kopieer-en printer aangekomen zie ik dat alle apparaten bezet zijn. Een vrouw met een tijdschrift in handen snauwt me toe: ” Ik ben nog heel lang bezig hoor  – de hele avond!’ Die hele avond duurt echter nog maar een kwartier want dan sluit de bibliotheek en dat vertel ik haar met een stem die ik neutraal probeer te laten klinken. Even overweeg ik er nog aan toe te voegen dat ze het tijdschrift ook mag lenen. Ach, waarom zou ik, ze wil er immers kopieën van. 

Machine 2 is vrij omdat de meneer die daar met heel veel vellen papier bezig is mij roept: ” Kom maar hier hoor, dit is vrij”. Hij graait van alles bij elkaar en ruimt wat tassen op en sjokt dan naar een tafel. Er ligt nog een papiertje onder de klep en ik neem het mee om aan hem te geven. Snel gaan mijn ogen over het papier heen. Bazuinen- trompetten – heilig- zie ik snel. 

” Ja, geef maar dat is van mij!” Een bedankje kan er niet af.

Ik pak mijn papieren en loop naar de trap. Er komt net iemand de trap naar boven gerend. “wegkmoenogevekaikewadie” 

Zouden ze bij de opvang gezegd hebben dat het een goed idee is om naar de bibliotheek te gaan? Behalve dan misschien voor de internetverslaafden…. 

Misschien is het daar nu lekker rustig.

3 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor

Je wordt er gestoord van!

Vanaf zaterdag zit ik opeens zonder internetverbinding.
Dat begrijp ik niet.
Ik bel mijn zus voor het nummer van de KPN om een storing aan te melden (dat kan ik immers niet meer op internet zoeken. Tip: sla het op in je mobiele telefoon, mijn vaste telefoon doet het namelijk ook niet meer) Zij meldt mij dat er maar liefst 2 storingen zijn. Oh nee. Eentje is aan de gang, in Amsterdam en de andere in mijn regio, gepland voor… 4 maart. Maar dat is het toch nog niet? (inmiddels wel maar ik heb lekker al geen verbinding meer dus een storing meer of minder, ach…)
Ik begreep het niet.

Ik bel de KPN met mijn mobiele telefoon. Op zo’n moment hoeft niemand mij het nut van een mobiele telefoon uit te leggen. Dat snap ik dan zelfs.
Ze vragen of ik even DIT kan doen, en DAT bekijken. Lichtjes van het modem die aan en uit flikkerden bekijken. Het typenummer, wat er op het scherm te zien was. Vriend doet braaf wat gevraagd wordt, geeft commentaar en kijkt eindeloos naar de lampjes. Hij voelt zich totaal onterecht schuldig omdat hij even daarvoor vanwege werkzaamheden een stop eruit had gehaald.
Het juiste lampje blijft nog steeds niet branden.
Wij snappen al dat het goed mis is. Zij snapten het niet meer aan de andere kant.

“Ik ga een ticket aanmaken” riep de mevrouw van de KPN toen opeens.
Wat leuk dachten wij. Doe maar 2 tickets. Naar de zon of zo.

Zij maakt een ticket aan, zonder bestemming, en verzekert mij ervan dat er een monteur zal bellen. “Niet dit weekend denk ik, tenminste ik kan geen uitsluitsel geven maar ik heb een ticket aangemaakt.” Dat ticket is erg belangrijk zo begrijp ik en de mevrouw is er zo aan gewend dat ze niet doorheeft dat ze in vakjargon spreekt. Mijn telefoonnummer wordt genoteerd. Ik protesteer lichtjes dat het langer gaat duren. Maar… En… Mijn werk…. Wanneer….
Tevergeefs.

Op zateragavond word ik gebeld door een onbekend nummer. Nu al? denk ik nog, wat fijn.”Hebt u een probleem met internet?”Jaha… Oh, fijn. Fijn? “Nou ja, ik had alleen dit nummer en de rest van de gegevens zijn verloren gegaan maar dan ga ik u nu weer in het systeem zetten.”

“Ik had al een ticket hoor!”.

Ja, u staat in het systeem en u zult gebeld worden. We kunnen het niet oplossen voor u.”
Zucht, ik begrijp het, denk ik.
“Maandag komt er een monteur bij u tussen 2 en 4.”
“Goed. Ik begrijp het.”

Maandag om half 3 word ik gebeld.
“Hebt u al internetverbinding?”
“Nee”.
“Hebt u alles aan?”
Ja.
“En branden de lampjes?”
Nee, niet allemaal, DSL knippert. Oh, nu is hij uit.”
“en als ik dit doe?”
“Ik weet niet wat u doet, maar er gebeurt niets hier. Het lampje van de DSL brandt nog steeds niet.”
“Juist, het probleem zit bij ons”
“Dat dacht ik al”zeg ik brutaal.
“Ik zit hier op het Neude in een kastje te kijken. Ik bel u zo weer terug.”
——————
“Hallo, daar ben ik weer. Ik heb een vervelende boodschap voor u. Het is een kapotte printplaat en het gaat tot woensdagavond duren todat ….”
“Woensdagavond?” ik ben verbouwereerd.
Vroeger was mijn vader altijd met printplaten in de weer. En een printplaat zou toch zo vervangen kunnen worden? Ik zeg het niet hardop zo verbaasd ben ik.
“U bent niet de enige. Er zijn nog 48 mensen zonder internetverbinding.”
“Oh, gelukkig” zeg ik.”
Hij is verbaasd. “Nou nee.”
“Jawel want dan gebeurt er sneller iets. Zijn er ook bedrijven bij? Zitten die allemaal in de binnenstad?”
“Ja. De meesten zitten wel bij u in de buurt. Ik zit zelf bij het kastje op Neude maar de verbindingen lopen van de Biltstraat tot wat verder weg.”
“Jee, wat vervelend allemaal. Hoe moet dat nou?”
“Ik mag u wel iets aanbieden omdat u nu geen verbinding hebt”
“Wat leuk. Wat is dat”
“Ik kan u tegen een scherp tarief mobiele telefonie…. ”
“U meent het. Laat maar. Ik dacht dat u mij een bloemetje aan wilde bieden. Iets werkelijk leuks. Ik hoef geen prijsaanbieding.”
“Juist”
“Wat moet ik nu doen? Wachten tot woensdagavond?”
“Ja, gewoon alles aan laten staan en regelmatig kijken naar de lampjes op uw modem.”
“Ga ik doen. Leuke tijdsbesteding. Fijne dag verder.”

U raadt het al: dit bericht heb ik verstuurd vanuit de bibliotheek Utrecht. Alleen daarom al moeten bibliotheken blijven bestaan!
En moet mijn volgende column gaan over het gevaar van achterstallig onderhoud?

2 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor