Maandelijks archief: februari 2012

3 zinnen column

Roos van de column “Dorst” in de VPRO-gids heeft geen vat meer op haar leven en wil graag van anderen horen hoe ze de balans tussen ambitie en genieten kan houden. Even ben ik in de verleiding om Roos uitgebreid te mailen (dorst@vpro.nl) met praktische relativerende tips die een leven lang meegaan zoals tegen Roos zeggen dat je zelf vaak tot het beste antwoord komt.

Even, zeg ik je en mijn even duurt echt maar heel even.

(*Mijn 3 zinnen column is gebaseerd op de column in de VPRO-gids)

Advertenties

Reacties staat uit voor 3 zinnen column

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor, Taal

Nóz w wodzie – Knife in the water

Er komt een mailtje bij me binnen.Of ik wil klikken hier en hier om te laten merken dat ik geen last heb van Polen. Maar, zo dacht ik, het kan creatiever, een scheutje meer Pools.

Misschien willen jullie klikken om even te kijken en luisteren?

Dan laat ik jullie kennismaken met mijn tegenpolen.

Toevallig heb ik het namelijk net dit weekend druk gehad met Polen&piano. Mocht je helemaal into mind mapping zijn: zo gaat dat ongeveer bij mij…

Allereerst wil ik jullie meenemen naar de  film van Roman Polanski, zijn eerste  lange speelfilm: Knife in the water(Noz w wodzie is de oorspronkelijke titel; mes in het water) uit 1962, een klassieker. Het wordt niet voor niets een van zijn beste films genoemd. De film werd in 1964 genomineerd voor een oscar voor ‘Best Foreign Language Film’. (De Oscar ging toen naar Fellini’s 8 1/2) Zo werd er dus al gefilmd in 1962! Door Roman Polanski tenminste. Gedurende de hele film voel je spanning tussen de twee mannelijke hoofdrolspelers die constant om elkaar heen lijken te draaien. Roman Polanski zei ooit over films:

“Als ik een film zie, wil ik geschokt worden. Het zou obsceen zijn om de kijker niet van zijn stuk te brengen.”

In Knife in the water:  acteurs Leon Niemczyk, Jolanta Umecka en  Zygmunt Malanowicz)  1 locatie (Noord-Polen) en het speelt zich bijna allemaal af in een zeilboot.

Spanning in prachtige beelden zoals bijvoorbeeld van boven uit de mast gefilmd en niet te vergeten bijzondere muziek van alweer een Pool: Krzystof “Komeda” die filmmuziek maakte voor meer dan 60 films, o.a.  voor het bekende Rosemary’s baby. de muziek die in deze film gebruikt wordt voert de spanning op, je hebt het gevoel alsof je erbij zit en het einde van de film is verrassend.

Een klein stukje van de film

Reacties staat uit voor Nóz w wodzie – Knife in the water

Opgeslagen onder Film, Humor

Leuk voor in de Engelse les…

Een hippe tip, een coole site, check it out!

click&laugh

Wat gebeurt er als je ‘autocorrect’ hebt aanstaan? Ik kan me niet voorstellen dat ze allemaal per ongeluk zijn, hoewel…. ze blijven leuk.

*Trix is a brand of breakfast cereal.

1 reactie

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor, Taal

Een eerste liefde in Parijs

Dit is de Nederlandse titel van een roman van Paula McLain (1965) een Amerikaanse schrijfster. “The Paris Wife” gaat over de liefde tussen Ernest Hemingway en zijn eerste vrouw Elizabeth Hadley Richardson (St. Louis, Missouri 1891– Lakeland, Florida 1979)
Paula McLain, op zoek naar inspiratie, wilde graag een verhaal schrijven dat zich in “the twenties’ afspeelde. Ze las ‘a moveable feast’ van Ernest Hemingway (Oak Park (Illinois), 21 juli 1899 – Ketchum (Idaho), 2 juli 1961 (vertaald als: Een Amerikaan in Parijs). Ze vond het boek aangrijpend en ontroerend, vooral het laatste gedeelte waarin Hemingway op uiterst gevoelige manier de herinneringen aan zijn eerste vrouw beschrijft. Vervolgens begon de schrijfster biografieën te lezen van Hemingway maar ook vooral van Hadley en las zij de liefdesbrieven die Ernest en Hadley aan elkaar schreven (archief in Boston). De brieven die alles bij elkaar wel duizenden pagina’s telden, ontroerden haar door de manier waarop ze aan elkaar schreven. Behalve ontroering vond ze de brieven grappig en gepassioneerd. Ze werd enthousiast over de jonge Hemingway en besloot een boek te schrijven; het verhaal van de liefde van Hemingway en Hadley speelt zich af in de twintiger jaren in Parijs. Een tijd waarin ze contact hadden met allerlei bekende mensen en een tijd waarin bijvoorbeeld Picasso ook in Parijs woonde.

Hemingway vindt vrijheid in Parijs en begint met schrijven. Hadley is zijn muze. Hadley heeft een totaal andere persoonlijkheid dan Hemingway. Zij is een rustige persoonlijkheid en ze voelde zich aangetrokken tot Hemingway die wild ambitieus is en de hele wereld wilde veranderen. Dit alles ging trouwens met veel drank gepaard en Cafe Les Deux Magots in Parijs wordt regelmatig genoemd.

Waarschuwing: als je een beetje een avonturier bent, dan krijg je nadat je dit boek hebt gelezen, zin om te vertrekken, om reizen te maken en eindeloos te drinken en te filosoferen.
Nadat ik haar boek heb gelezen, heb ik de omgekeerde weg bewandeld: ‘ a moveable feast’ gelezen en “Hemingway and his world” ligt naast me om in te bladeren. Wel blijf ik me afvragen hoe die rustige, verstandige Hadley zijn liefde voor het gewelddadige stierenvechten zag maar misschien ben ik voorlopig nog niet uitgelezen over Hadley en Hemingway.
Ik ben niet de enige die interesse heeft in Hadley: Allie Baker, een Amerikaanse schrijfster, heeft zelfs een website “The Hemingway Project” en schrijft op een weblog over o.a. Hadley

Als je het leuk vindt je kennis over Hemingway te testen dan is er een quiz. Do you know the real Ernest Hemingway? Have fun.

Reacties staat uit voor Een eerste liefde in Parijs

Opgeslagen onder Frankrijk, Taal, Verhalen

Dubbelleuk!

“De zichtbare dingen die ik zie”. Of: “Fouten die je maakt als je het niet goed doet” : het blijkt een trend en pas maar op: voor je het weet zeg je het zelf.

Paulien Cornelisse schreef er al een tweede boekje vol mee. Zo constateerde zij dat het een trend is om het te hebben over “leuk leuk” of “ik heb een echte baan-baan”.

Vandaag hoorde ik iemand -die bij Kafé België buiten stond met bier in zijn hand- zeggen:

“Zoals ík het nu bekijk vanuit mijzelf gezien zeg maar

Leuk, ja echt leuk leuk 😉 😉

3 reacties

Opgeslagen onder Humor, Taal

De beste overlevingskansen in de liefde?

Zijn misschien wel voor de stelletjes die elkaar helemaal niet verstaan…

Gisteren zag ik een uitzending van Metropolis TV (even door de herrie-achtergrondmuziek heen bijten -dat schijnt overal te moeten) om het stukje te zien van het energieke Tibetaanse mooie meisje en de alleen maar Engels-sprekende Amerikaan. Of zoals het op de website wordt verwoord:

De Amerikaanse drummer Jeffrey en de Tibetaanse zangeres Lamu die in een Japanse arrack bar werkt, hebben elkaar ontmoet in Shanghai, waar ze allebei wonen. Het opmerkelijke aan hun relatie is dat ze elkaar in het geheel niet verstaan. Jeffrey spreekt geen woord Chinees en Lamu begrijpt op haar beurt niets van de Engelse taal.

Lamu vertelt dat ze graag zingt als ze in een goeie bui is. In Tibet-vanwege de hoge bergen groeien mensen op met zang: ‘ zonder telefoon kun je enkel schreeuwen of zingen’ aldus Lamu. Zingen is dan natuurlijk beter dan schreeuwen… Muziek heeft Lamu en Jeffrey tenslotte bij elkaar gebrachten ze zijn al meer dan 1 jaar samen.

Ze doen allebei bijzondere uitspraken over elkaar en over zichzelf.
Jeffrey: ” Ze vindt me vast veel interessanter dan ik eigenlijk ben” en ” ik zie bijna op tegen de dag dat we met elkaar kunnen praten”.
Lamu: “Het is erg grappig als we ruzie maken per sms, mijn vrienden vertalen de berichten en sturen het door, zijn vrienden doen hetzelfde.” Dat wordt dus een groepsruzie.
Wil je Lamu en Jeffrey zien, klik dan hier

Volgens mij heeft het toekomst, dit soort relaties, het is van het verfrissende soort. En goed nieuws voor alle scholieren: gooi ‘vreemde talen’ maar uit je vakkenpakket, ’t komt allemaal goed.

Reacties staat uit voor De beste overlevingskansen in de liefde?

Opgeslagen onder Creativiteit, Humor, Taal

De Sarah Lund trui

Het enige positieve van deze kou is dat ik mijn mooie Sarah Lund trui aan kan trekken en het daarin lekker warm heb.(vorig jaar schreef ik nog ” Ik wil een Sarah Lund trui”)

Deze blog is voor alle liefhebbers van mooie truien en spannende series. Vorig jaar al keek ik naar de Deense serie The Killing Wat kan ik er anders over zeggen dan alles wat er al over gezegd is? Niet teveel over praten: kijken!Natuurlijk viel ik ook voor Sarah Lund, de hoofdpersoon die alles op weet te lossen en die zowel voor mannen als vrouwen aantrekkelijk is. Ze gedraagt zich als een man qua communicatie (zo zegt ze zelf in een interview) maar ze is toch echt een hele mooie vrouw. Niet in het minst door die prachtige truien met – dit bedenk ik niet zelf – sociaal statement.

Er zijn prijsvragen geweest waar ik al te laat voor ben. En er zijn websites met patronen die wat lastiger te volgen zijn. Als je goed bent in talen En in breien klik hier Er is zelfs een hele website alleen maar over Die Trui Het is echt niet voor niks dat de gebreide wollen trui die Lund vrijwel elke dag draagt in de serie, een hit werd in de kledingzaken van Scandinavie. Guðrun Rogvadottir ontwierp het model speciaal voor Sofie in de rol van Sarah Lund. Een Deens topmodel, Helena Christensen, werd ooit in New York gesignaleerd in De Trui.

De echte truien komen trouwens van de Faeröer Eilanden, vertelt Sofie Gråbøl in een interview dat gepubliceerd werd in het Cultureel Supplement van het NRC Handelsblad op 12 november 2010.
Ze worden gedragen door vissers. Elke vissersfamilie heeft zijn eigen patroon. Als de vissersvloot na een storm terugkeert, kunnen de vrouwen op de kade aan de truien al vanuit de verte zien of er familieleden waren omgekomen.

Voor we begonnen met filmen hebben we lang gepraat over haar truien. Die truien zeggen veel over dit personage. Die trui vertelt dat ze gelooft in de mens. De trui legt een verband met de jaren zeventig, met gemeenschappen, met mensen die nadenken over menselijke waarden. De trui laat ook zien hoeveel zelfvertrouwen ze heeft, zegt de actrice Sofie Gråbøl . Lund heeft geen pak nodig om de mannen haar gelijkheid te demonstreren. De trui maakt haar sterk.

The Killing heet trouwens in het Deens: Forbrydelsen dat volgens mij criminaliteit betekent. Er is een Amerikaanse versie van The Killing. Amerikanen lezen niet graag ondertitels. Jammer want zo missen ze de geweldige acteerprestaties en het voor ons grappig klinkende Dansk.

Nieuwe spannende serie

En als je niet genoeg kunt krijgen van dit soort spannende series dan is er nu “Borgen” (regisseur Adam Price) en weer een sterke vrouwenrol, dit keer door actrice Sidse Babett Knudsen en je zult vrij snel haar man (gespeeld door Mikael Birkkjær) herkennen want die liep ook in the Killing 2 rond…
Sidse loopt trouwens helemaal niet in een trui rond, zij is heel netjes gekleed maar dat betekent niet dat je niet zelf je lekkere warme Sarah Lund trui aan kunt hebben terwijl je naar “Borgen” kijkt.

En wat geeft actrice Sidse Babett Knudsen (uit Borgen) als antwoord op de vraag in the Guardian:
Are the Danes obsessed with knitwear?

Absolutely. It’s a law that everyone has to have a Sarah Lund sweater. I’ve just taken mine off because I was sweating like a dog.
Lees het hele interview hier

Nog een (goedkope) tip: kijk eens op marktplaats als je seizoen 1 en 2 van Borgen wilt kopen.
En wist je trouwens dat het op of rond 16 februari warme truiendag is. Dit jaar op 10 februari 2012. Houd je breiplanning in de gaten zodat je in 2013 op tijd je Sarah Lund trui aan kunt doen en naar the Killing 3 kunt kijken…

Is Camilla, the duchess of Cornwall The Killing’s biggest fan? Check it out and read the article of the Guardian, March 27, 2012. She really looked thrilled and happy with the Sarah Lund pulloverFoto’s: afkomstig van internet websites

Naschrift 20 maart 2012:

Mijn zus stuurt me ingescand de column van Aaf Brand Corstius (Aaf BC) van 16 maart 2012, zij heeft de serie ook gekeken en was op zoek naar de trui. Jammer voor Aaf dat ze geen breiende zus heeft (de breiende zus is trouwens,  niet die van de ingescande column). Nu ik  de column van Aaf in de Volkskrant gelezen heb,  bedenk ik dat ik  pas volgende winter weer opgelucht adem kan halen als ik merk dat Mart Smeets dat niet gedaan heeft.

Naschrift oktober 2012

Mocht je meer willen weten van films en Scandinavische series, dan kun je als je in Utrecht woont een filmcursus volgen over de Scandinavische cinema:

Scandinavische Cinema | Docent: Constant Hoogenbosch, locatie: Tolsteegbrug 1, Utrecht
Maandag 22, 29 okt, 5, 12, 19, 26 nov 2012 | 20.00 – 22.00 uur |
 

De recente opleving in het aanbod van films en TV-series uit het hoge noorden van Europa zal aan geen enkele rechtgeaarde filmliefhebber voorbij zijn gegaan. De degelijk gemaakte, doorgaans subtiel geacteerde films getuigen van een vruchtbaar filmklimaat. Naast misdaadthrillers van internationale allure bewegen de filmmakers uit het hoge noorden zich net zo makkelijk in oprechte en integere drama´s om vervolgens uit te pakken met gortdroge, soms absurde humor. In deze cursus besteden we aandacht aan de veelzijdige en bloeiende filmcultuur uit Zweden, Denemarken, Noorwegen, Finland en IJsland. We bespreken kort de filmgeschiedenis en gaan vervolgens in op het werk van de bekende regisseurs. Daarbij verliezen we ook de cultuurhistorische achtergronden bij de verschillende landen en hun filmcultuur niet uit het oog.

Klik hier  als je je wilt inschrijven, het kan nog net.

1 reactie

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Creativiteit, Humor