Categorie archief: Gedichten

Over

IMG_0092

Ik ben door de achtbaan gegaan

en met grote vaart

duikel ik de diepte in

waar de kou mij omvat

en mijn voeten een stok voelen

die ik gebruik

om geesten en demonen mee weg

te jagen

en in een moment van rust

zie ik hoe de stok

een roeispaan wordt

en nu peddel ik

langzaam

naar de overkant

Reacties staat uit voor Over

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Gedichten, Inspiratie

Hoe de NS Internationaal slim gebruik maakt van Leonard Cohen in de najaar commercial

Het filmpje

“Waar ga jij naar toe vandaag?”  Een gouden greep. Dankzij Leonard’s Take This Walz (Paris version) wil iedereen walsend in die internationale trein, met boek, op weg naar een oude liefde.

De actrice in het filmpje is Gillian Axtell, vooral bekend van de tv-serie Sons and Daughters  uit 1982. Ik lees op haar FB-pagina “Gillian has just filmed…” De acteur in het filmpje ken ik niet, iemand? Het reclamebureau dat achter deze commercial zit reclamebureau N5.

Reclamebureau N5

Dit zegt N5 over de reclame:

We volgen een dame op leeftijd. Op weg naar haar grote liefde in Wenen. Terwijl de trein door het internationale landschap glijdt, geniet de dame van alles wat de reis haar brengt. Een feelgood film over het verlangen een afstand te overbruggen.

Lorca

Ik neem aan dat Leonard Cohen er weet van heeft. En niet onbelangrijk:  kan hij z’n verjaardag nog wat grootser vieren. En ik heb weer een reden om over hem te bloggen. Weer een gelegenheid om de Spaanse dichter Federico García Lorca levend te houden. Het lied ´Take This Waltz´ is een vrije vertaling door Cohen van het gedicht ´Pequeno Vals Vienes´ van Lorca.

De tekst hebben ze trouwens wel veranderd, het verspringt wat en er worden wat zinnen achter elkaar gezet…

Dit is de complete tekst.

Leonard Cohen – Take This Waltz

Now in Vienna there’s ten pretty women
There’s a shoulder where Death comes to cry
There’s a lobby with nine hundred windows
There’s a tree where the doves go to die
There’s a piece that was torn from the morning
And it hangs in the Gallery of Frost
Ay, Ay, Ay, Ay
Take this waltz, take this waltz
Take this waltz with the clamp on its jaws

Oh I want you, I want you, I want you
On a chair with a dead magazine
In the cave at the tip of the lily
In some hallways where love’s never been
On a bed where the moon has been sweating
In a cry filled with footsteps and sand
Ay, Ay, Ay, Ay
Take this waltz, take this waltz
Take its broken waist in your hand

This waltz, this waltz, this waltz, this waltz
With its very own breath of brandy and Death
Dragging its tail in the sea

There’s a concert hall in Vienna
Where your mouth had a thousand reviews
There’s a bar where the boys have stopped talking
They’ve been sentenced to death by the blues
Ah, but who is it climbs to your picture
With a garland of freshly cut tears?
Ay, Ay, Ay, Ay
Take this waltz, take this waltz
Take this waltz it’s been dying for years

There’s an attic where children are playing
Where I’ve got to lie down with you soon
In a dream of Hungarian lanterns
In the mist of some sweet afternoon
And I’ll see what you’ve chained to your sorrow
All your sheep and your lilies of snow
Ay, Ay, Ay, Ay
Take this waltz, take this waltz
With its “I’ll never forget you, you know!”

This waltz, this waltz, this waltz, this waltz
With its very own breath of brandy and Death
Dragging its tail in the sea

And I’ll dance with you in Vienna
I’ll be wearing a river’s disguise
The hyacinth wild on my shoulder,
My mouth on the dew of your thighs
And I’ll bury my soul in a scrapbook,
With the photographs there, and the moss
And I’ll yield to the flood of your beauty
My cheap violin and my cross
And you’ll carry me down on your dancing
To the pools that you lift on your wrist
Oh my love, Oh my love
Take this waltz, take this waltz
It’s yours now. It’s all that there is.

Reacties staat uit voor Hoe de NS Internationaal slim gebruik maakt van Leonard Cohen in de najaar commercial

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Creativiteit, Gedichten, Inspiratie, Muziek

En dan is er altijd nog chocola

Twijfel. Ga ik werkelijk een pleidooi houden voor boeken, lezen, gedichten op het internet? Vooruit dan maar. Lees snel mijn blog, en dan snel weer terug naar een boek.

De Britten zijn er meesters in. Waarom zijn er zoveel goede Britse (theater) acteurs en actrices? Komt dat door Shakespeare? Is dat het een effect van een geweldig schrijver zoals de Zweedse cinema door Ingmar Bergman een enorme voorsprong kreeg? Is het dat? Trouwens de stem van bijvoorbeeld de Ier Mark Cousins (The Story of Film -filmcriticus) werkt voor mij al hypnotiserend. Misschien hebben ze betere stemmen? Een groter bereik?

Wie kent het verhaal “We gaan op Berenjacht”… niet? Het werd geschreven door Michael Rosen en de tekeningen zijn van Helen Oxenbury.

Michael Rosen heeft zijn eigen verhaal (We’re going on a Bear Hunt) prachtig verwoord. Mocht je op zoek zijn naar materiaal voor in de Engelse les, probeer dan eens “watch a poem”. Voor jullie kies ik zijn herkenbare verhaal over Chocolate Cake. Michael Rosen is trouwens ook bruikbaar voor iedereen die op de Lerarenopleiding Engels zit. Lees zijn verhalen over het onderwijs in Engeland maar. Helaas is het hier niet veel beter gesteld.

Volgens mij kan je als ouder beter je kinderen eindeloos voorlezen, laten lezen, laten schrijven en laten dromen.

Reacties staat uit voor En dan is er altijd nog chocola

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Gedichten, Humor, Inspiratie, Taal

Mijn spreuk van de dag

kenia 897-001

Elke dag krijg ik “een spreuk van de dag” in mijn digitale brievenbus. Vandaag kwam “Al lopend ben ik dichter bij de dingen” van Angela Raanhuis. Haar spreuk neem ik letterlijk en in mijn hoofd werd dit al snel: al lopend ben ik dichter van de dingen. En terwijl ik dat opschrijf….

Al schrijvend ben ik dichter

Reacties staat uit voor Mijn spreuk van de dag

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Creativiteit, Gedichten, Humor

Jean Ferrat

Dit bericht schreef ik maart 2010 op een oud weblog, inmiddels alweer bijna 2 jaar geleden.


Heel Frankrijk, een hele generatie huilt vandaag zei Michel Drucker, een van de meest populaire tvpresentatoren van Frankrijk en een vriend van de zanger Jean Ferrat, tegen France Info Radio

“Er was (Jacques) Brel, (Georges) Brassens, (Leo) Ferre en er was Jean. Hij was de laatste der mohikanen.

Er is nog altijd zijn muziek. Ik kan niet kiezen welk liedje ik wil horen. Nuit et brouillard over de deportatie van zijn vader toen Jean (Tenenbaum) elf jaar was? Zijn Russische vader overleed uiteindelijk in Auschwitz. La Montagne? , dat iedereen kent omdat de melodie in Nederland zo bekend is (Wim Sonneveld: “Het Dorp”) en iedereen, zelfs stedelingen, even in dat Dorp wilden wonen of er tenminste een ansichtkaart van hebben. Of zal ik misschien “C’est beau la vie” of “heureux”celui qui meurt d’aimer als filmpje plaatsen?

Uiteindelijk kies ik voor Ma France. En ik denk weer aan Radio Nostalgie terwijl we vorig jaar door Frankrijk reden. Terwijl ik al naar het filmpje kijk denk ik: was er nu werkelijk geen mooiere plek om te filmen. Geen Montagne in zicht! Tegelijkertijd raak ik vertederd. Die groene jas, die schouders die af en toe een beetje meeschudden, die blik die je vasthoudt als hij zingt over kinderen die in de fabriek werken, die flappen van zijn overhemd en natuurlijk: die snor.

Paroles – Ma France

De plaines en forêts de vallons en collines
Du printemps qui va naître à tes mortes saisons
De ce que j’ai vécu à ce que j’imagine
Je n’en finirai pas d’écrire ta chanson
Ma France

Au grand soleil d’été qui courbe la Provence
Des genêts de Bretagne aux bruyères d’Ardèche
Quelque chose dans l’air a cette transparence
Et ce goût du bonheur qui rend ma lèvre sèche
Ma France

Cet air de liberté au-delà des frontières
Aux peuples étrangers qui donnait le vertige
Et dont vous usurpez aujourd’hui le prestige
Elle répond toujours du nom de Robespierre
Ma France

Celle du vieil Hugo tonnant de son exil
Des enfants de cinq ans travaillant dans les mines
Celle qui construisit de ses mains vos usines
Celle dont monsieur Thiers a dit qu’on la fusille
Ma France

Picasso tient le monde au bout de sa palette
Des lèvres d’Éluard s’envolent des colombes
Ils n’en finissent pas tes artistes prophètes
De dire qu’il est temps que le malheur succombe
Ma France

Leurs voix se multiplient à n’en plus faire qu’une
Celle qui paie toujours vos crimes vos erreurs
En remplissant l’histoire et ses fosses communes
Que je chante à jamais celle des travailleurs
Ma France

Celle qui ne possède en or que ses nuits blanches
Pour la lutte obstiné de ce temps quotidien
Du journal que l’on vend le matin d’un dimanche
A l’affiche qu’on colle au mur du lendemain
Ma France

Qu’elle monte des mines descende des collines
Celle qui chante en moi la belle la rebelle
Elle tient l’avenir, serré dans ses mains fines
Celle de trente-six à soixante-huit chandelles
Ma France

Reacties staat uit voor Jean Ferrat

Opgeslagen onder Frankrijk, Gedichten, Inspiratie, Muziek

Nieuws dat een reis aflegt

Het is verwonderlijk hoe het opeens stil kan vallen en het gevoel van urgentie ontbreekt om iets toe te vertrouwen aan jullie via mijn blog. Zoals jullie weten is “alles materiaal’ voor iemand die schrijft,  dus ook het gebrek eraan. Zelf zou ik een nieuwe oorspronkelijke gedachte willen verwoorden maar soms verbergt het nieuws zich.

Emily Dickinson, een Amerikaanse dichteres, maakte nieuws tot iets abstracts. En mocht je denken dat het een vergissing  is perceiveless dan kan ik je vertellen dat Emily  een bijzondere schrijfstijl bezat en nieuwe woorden bedacht. Misschien omdat ze de oude woorden zat werd. Ze  schijnt The Webster Dictionary uitgebreid bestudeerd te hebben en en wie weet was ze toe aan iets nieuws.

How news must feel when travelling

If News had any heart

Alightning at the Dwelling

“Twill enter like a Dart!”

What News must think when pondering

If News had any Thought

Concerning the stupendousness

Of its percieveless freight!

What News will do when every Man

Shall comprehend as one

And not in all the Universe

A thing to tell remain?

(vertaling van Peter Verstegen)

Hoe voelt Nieuws dat een hart heeft

Als het zijn reis aflegt

En als hij bij de Woning aangeland

Erin gaat als een Schicht!

Wat denkt het NIeuws dat zich bezint

Als Nieuws ooit heeft Gedacht

Omtrent de ontzagwekkendheid

Van zijn onkenbre vracht!

Wat doet het Nieuws als Iedereen

Het als één man verstaat

En ’t Universum nergens meer

Iets te vertellen laat?

Reacties staat uit voor Nieuws dat een reis aflegt

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Creativiteit, Gedichten, Inspiratie

Lorca en Leonard Cohen

Vorig jaar, 2011, was het de 75ste sterfdag van een van de grootste Spaanse dichters: Federico García Lorca (1898-1936) .In 2009 verscheen voor het eerst een complete Nederlandse vertaling van zijn poezie (vertaler Bart Vonck).

Vele mensen houden Lorca levend, citeren uit gedichten van hem. Er is een groot zanger die Lorca voor mij het meest levend houdt: de Canadese zanger Leonard Cohen (Montréal, 21 september 1934). Een zanger wiens stem alleen nog maar dieper en donkerder werd toen hij ophield met roken (naar eigen zeggen gaat hij weer beginnen als hij 80 is). Van mij mag hij, als hij maar blijft zingen. Mijn moeder vroeg zich vroeger vaak af of hij niet in slaap zou vallen tijdens het zingen maar dat is gelukkig nog niet gebeurd. Hij geeft een stem aan Lorca en zou als ambassadeur ingezet moeten worden op WorldPoetry Day 2012.

Now in Vienna there’s ten pretty women.

There’s a shoulder where
Death comes to cry.

There’s a lobby with nine hundred windows.
There’s a tree where the doves go to die.

Leonard Cohen in een interview over Lorca:

YF: You’re known as a pretty fair interpreter yourself, given your handling of Lorca. Is it difficult for you?

LC:. I’d prefer it if I were gifted and spontaneous and swift, but my work requires a great deal of painstaking. That’s no guarantee of its quality, but it does. With the Lorca poem, the translation took 150 hours, just to get it into English that resembled–I would never presume to say duplicated–the greatness of Lorca’s poem. It was a long, drawn-out affair, and the only reason I would even attempt it is my love for Lorca.

I loved him as a kid; I named my daughter Lorca, so you can see this is not a casual figure in my life. She wears the same name beautifully; she is a very strange and eccentric soul…

Op de website van Poemas del alma vind je de originele tekst van Pequeño vals Vienés

En dankzij Leonard Cohens financiele problemen (een manager ging er met zijn geld vandoor) gaat Leonard weer on tour in 2012! Gent, Goteborg, Berlin, Paris, je kunt nog boeken. Zie hier voor Old Ideas World Tour 2012.

Nieuws op de website van City2Cities van de Utrechtse organisatie over Lorca:

klik hier voor nieuws over Lorca

Het laatste nieuws (update april 2012) Leonard Cohen komt ook naar Nederland, naar Amsterdam en treedt op in het Olympisch Stadion. De laatste keer? Ach, hij is pas 77 jaar. De prijs van de tickets zijn  zo’n beetje op dat getal afgestemd dus houd ik het bij het beluisteren van zijn CD’s. Of is er iemand die een vrijkaartje voor mij heeft in ruil voor een recensie van het concert?

My friends are gone and my hair is grey

Leonard verkocht in een mum van tijd 13.000 kaartjes. Ook al is het voor mij te duur, ik word er blij van! Zoveel mensen met goede smaak, en Leonard verdient het dat hij op z’n oude dag genieten mag, zowel van het zingen als van het geld dat het oplevert. ‘His friends aren’t gone, only his hair is grey and born with the gift of a golden voice.’

Augustus 2012: Omdat jij er- net als ik misschien – niet bij bent geweest  en toch graag nog iets meepikt van de concerten:

klik hier voor de recensie en de prachtige foto’s

Reacties staat uit voor Lorca en Leonard Cohen

Opgeslagen onder Creativiteit, Gedichten, Humor, Muziek, Taal