Tagarchief: Gedichten

Hakim ik weet niets

IMG_5066Tegenwoordig ben ik voor de openingstijden van de winkels al op pad. Dat is niet omdat ik opeens zo’n vroege vogel ben geworden, nee het is omdat er steeds meer winkels laat opengaan. Vanwege de koopzondag verschuift het en voelt maandag als zondag en dinsdag als maandag, zoiets.

Wachten

Omdat mensen op zondag een boek kunnen kopen moeten ze op andere dagen langer wachten. Logisch toch?In ieder geval stond ik mijn tijd te doden voor de etalage van de  boekwinkel die zo graag weer open wilde een tijdje geleden. In de etalage zie ik allemaal boeken over de Dom en als ik me om zou draaien dan zou ik de Dom zelfs zien. Maar als ik me omdraai omdat ik een stem hoor, zie ik iets anders, of liever gezegd iemand anders.

“Hallo, kijk eens?”

Het volgende moment sta ik met twee papiertjes in mijn hand. Gedichten die Hakim heeft gemaakt.

“Gedichten kopen?”

Dat heb ik nog niet vaker meegemaakt. Een straatkrant ja, of iemand die geld wil voor een overnachting of – veel erger – het bijna gefluisterde “fietsje kopen”. Niets van dit alles, hier gaat het om het woord.

Nog voordat ik de gedichten lees vraag ik of hij gegeten heeft.

“Ja, dank u wel, ik heb gegeten”.

“En gedronken? Koffie?”

“Dank u, ik heb al koffie gehad”.

“Twee euro” zegt hij vervolgens, “een euro per gedicht”. Hij lacht er wel bij. Nu weet ik dat er aan poëzie heel wat vooraf gaat, maar één euro per gedicht?

Ik ben vrij

Om wat meer tijd te kopen zeg ik dat ik de gedichten eerst rustig wil lezen en dat doe ik ook, de winkel en bibliotheek zijn toch dicht, misschien gaat Hakim ook wel naar de bibliotheek? Zou het een project zijn van Atrecht, dat dichten? Ach, het maakt me niet uit, Hakim krijg zijn twee euro omdat hij zijn niets weten elegant verpakt. Gedicht zegt”: “ik ben vrij” dat blijft bij mij hangen en als ik doorloop zie ik dat de gracht wel erg klein is.

 

Hakim ik weet niets

Ik weet niet waar de tijd is

Tijd is groot

Gracht is klein

Maar jammer zee is groot

Ieder land heeft zee

Maar jammer mensen onder water kunnen niet adem halen

Luister ik zeg je wat gebeurt in Nederland doet pijn

Ik discussieer met Geert Wilders

Waarom geen moslim in Nederland?

Wat denkt hij, ik ben moslim, moslim in hart

Ik hoef niet te bidden

Maar God zal iedereen vergeven

Degene bidden en die niet bidden

Waarom katholiek gaat naar kerk

En mag moslim niet naar de kerk hier in Nederland

Geert Wilders zegt je mag niet als moslim bestaan in Nederland

Goede moslim kan je vertrouwen en niet goede moslim niet

Interesseert mij niet moslim of niet moslim

Ik ben mens en wil met mensen omgaan

 

Hakim ik weet niets

Gedicht hardloper

Waar ga je naartoe gedicht

Gedicht zegt ik ga naar water

Naar zee

Gedicht zegt ik ben vrij

Ik zoek man of vrouw vrij

En dan leven met elkaar

Samen zorgen

Gedicht waar ga je naartoe gedicht

Gedicht zegt heb je niks mee te maken

Je hebt een grote mond

Maar ik heb een kleine mond

Maar ik kijk wat ik eet

Toekomst voor eten en drinken

Samen met elkaar iets bouwen mensen

Maar niet wat zeg je politiek

Is belangrijk

Maar politiek van Nederland diep onder water

Waarom zeg je Nederland

Nederland moet leren wat Nederland betekent

En dan hierover praten

Maar niet ik ken Nederland en dan gelijk grote moeite hebben met eigen land

Paar mensen geboren hier in Nederland

Maakt niets uit wat voor mensen

Je hebt recht en dezelfde grond in water

 

 

 

Advertenties

Reacties staat uit voor Hakim ik weet niets

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Creativiteit, Humor, Inspiratie

Leonard Cohen took Amsterdam Ziggo Dome september 2013


Hier schrijft geen professionele recensent, wél liefhebber die nog zweeft op de magische sfeer van de vrijdagavond. Voor een uitvoerige beschrijving van wat Leonard precies bedoelt met zijn tekst, verwijs ik naar websites zoals de Cohen prologues. Graag wil ik het hier hebben over de vrijdagavond in Amsterdam .

The beautiful evening was brief
Volgens de recensie in 8 weekly van het concert op 20 september 2013 in de Ziggo Dome in Amsterdam duurde het concert bijna vier uur. Was het vier uur? Was het niet één lang gedicht dat werd toegezongen door iemand die bijna 79 werd, soms breekbaar en gebogen, geknield op het podium, peinzend in de verte en dan weer opgetogen of nederig zijn hoed afnemend. Er was bij mij al een lichte melancholie nog voordat de avond geschiedenis werd. Die melancholie moeten al die mensen om me heen hebben gevoeld. Zeker mijn broer naast me die me van Leonard Cohen leerde houden. Mijn broer die zich over zichzelf begon te verbazen, nu wat jaartjes ouder en wiser: “dat ik zo jong al naar zijn teksten luisterde”! Teksten waarvan je weet dat hij er eindeloos over nadacht en aan schaafde. Over elke regel is nagedacht. Nog voor ik begreep (als ik het nu al allemaal begrijp) hield ik van zijn stem die alleen maar dieper geworden is maar verder nog altijd klinkt zoals hij klonk.

Zijn liedjes hielpen mij als het moeilijk was, zijn muziek als medititatie en levensles. Hoe kan het toch dat Suzanne net zo klinkt als vroeger maar toch ook weer niet. The years went by. Cohen staat opeens helemaal rechtop, met gitaar en geeft, zoals hij aankondigde, het beste van zichzelf en dat is veel want Cohen is gul in aandacht en tijd en nederigheid.

First we take Manhattan, then we take Berlin
Tegen de tijd dat Leonard Cohen dit zingt, zijn we allemaal gaan staan. Op het filmpje zie je dat hij de humor ervan inziet om net op het moment dat hij zingt
“the items that you sent me”
een bos bloemen om zijn oren gegooid te krijgen.
The Webb Sisters doen hun geweldige dansje samen met de “Irristable Sharon Robinson” (his words not mine) en kijken elkaar aan als ze zingen over “sisters”. Leo Blokhuis twittert dat the Webb Sisters uit Kent wel wat pittiger hadden mogen zijn. Voor mij zijn de Webb Sisters juist helemaal zichzelf, ze dansen hun dansje en je raakt compleet in trance als je ernaar kijkt. Hun stemmen klinken engelachtig. Ze krijgen ruimschoots de kans om te laten horen wat ze kunnen (If it be your will), net als de andere muzikanten.Cohen noemt hen uitvoerig bij naam en neemt er elke keer zijn hoed voor af. Leo Blokhuis twittert trouwens gelukkig ook over hoe loepzuiver het klonk. Mijn oren zijn niet zo getraind als de zijne maar ik dacht het al.

Two people one mind
Sharon Robinson, zangeres en songwriter. Wanneer was ze er niet bij en hoe krijgt ze het voor elkaar om er zo jong en stralend uit te zien? Sharon Robinson (Grammy winning singer-songwriter) schreef o.a. samen met Cohen het nummer Everybody Knows
Tijdens het concert zien we hoe Cohen en Robinson op elkaar ingespeeld zijn. Wat wil je na 35 jaar met elkaar optreden. Sharon zingt Alexandre Leaving (gebaseerd op een gedicht van Kavafis) Cohen zegt over haar in een interview: “Two people with one mind”.

Zeg het met bloemen
Omdat Leonard jarig zou zijn de volgende dag, werd hij toegezongen. Natuurlijk ging het niet alleen om zijn verjaardag. De bloemen die naar hem toegeworpen werden waren bloemen om hem te bedanken voor al die jaren en als aanmoediging om door te gaan (Leonard Cohen in een interview: ““I have no appetite for retirement”“). Het lukte de meesten niet meer zich in te houden na de pauze en zo zong het publiek af en toe wel erg hard maar nooit lager dieper of donkerder dan Leonard. De mevrouw naast me gooide na Manhattan met een woest gebaar haar armen omhoog om er “And then we take Berlin” uit te knallen. Waarschijnlijk is ze ’s nachts nog een aantal keren wakker geworden en riep dan uit:
“and then we take Berlin”.

I tried to leave you

We werden beloond voor de dankbaarheid die we toonden. Wat kregen we niet? Op die magische avond werden we eerst naar the End of Love gebracht en Cohen danste zijn wonderlijk soepele dansje en kwam terug met “Thanks for not going home”. Daarna drongen de fans naar voren met bloemen en wilde bijna niemand meer gaan zitten. Om ons heen hoorden we het enthousiaste kreten in het Engels, we hoorden Frans, Portugees, Spaans en Duits. Cohen probeerde zijn Europese Tour met Closing time af te sluiten maar daarna kregen we nog I tried to leave you en zijn vrij nieuwe I’ve got a secret. Pas toen hij een cover ging zingen (Save the Last Dance for me) was het echt afgelopen. Met de complete crew van de tour op het podium (volgens mijn broer wel 40 man) voelden we allemaal dat we afscheid moesten nemen.
So long Leonard.

“Anyway, those things would not have lasted long.
The experience of the years shows it to me.
But Destiny arrived in some haste and stopped them.
The beautiful life was brief.
But how potent were the perfumes,
On how splendid a bed we lay,
To what sensual delight we gave our bodies.

An echo of the days of pleasure,
An echo of the days drew near me,
A little of the fire of the youth of both of us,
Again I took in my hands a letter,
And I read and reread till the light was gone.

And melancholy, I came out on the balcony
Came out to change my thoughts at least by looking at
A little of the city that I loved,
A little movement on the street and in the shops.

van de Griekse dichter Konstantinos Petrou Kavafis
(in het Engels – Constantine P. Cavafy)

Meer lezen over de inspiratiebronnen van Cohen, zoals bijvoorbeeld de Spaanse dichter Lorca? Klik hier
of nog een keer the setlist Amsterdam 20 september 2013 zien (en horen?)

youtube videos: Albert Noonan, Ireland. Thank you Albert Noonan.

2 reacties

Opgeslagen onder Inspiratie, Muziek

Marseille

Misdaad in MarseilleAan alles is te merken dat Jean-Claude Izzo(1945-2000) , de schrijver van de trilogie ” Misdaad in Marseille” (Deel 1.Total Kheops, deel 2.Chourmo, deel 3.Solea) Marseille door en door kent. Solea is trouwens de titel van een muziekstuk van Miles Davis (Sketches of Spain).

Recepten

In een interview met de schrijver las ik dat hij al jaren krantenartikelen verzamelde en recensies van restaurants uitknipte om te gebruiken voor zijn boek. Je leert Marseille kennen via de mensen in zijn boek, de wijken, de problemen én de heerlijke maaltijden. Izzo moet echt een liefhebber geweest zijn. Zo af en toe wilde ik het boek als receptenboek gebruiken gecombineerd met muziek waar Fabio Montale naar luistert. Izzo, zoon van een Spaanse moeder en Italiaanse vader, weet als geen ander de sfeer van Marseille, de tweede stad van Frankrijk en ontmoetingspunt van culturen, op te roepen.

Muziek

Ik lees over Ritals; een scheldwoord voor Italianen en en passant leer je grote namen kennen uit de RAP-muziek van jaren terug aangezien deel 1: Chaos al in 1995 gepubliceerd werd. De meeste muziek waar de hoofdpersoon naar luistert is tijdloos. Art Pepper, Sonny Rollins (‘without a song’), Lightning Hopkins (‘Your own fault baby to treat me the way you do’), Coltrane (‘ Out of this world’), Pinetop Perkins (‘Blues After Hours’), Miles Davis, veel Miles Davis en uitstapjes naar Cubaanse muziek (Guillermo Partables, Francisco Repilado) en niet te vergeten bijzondere muziek uit Algerije(Lili Boniche-Alger, Alger). Ook populaire Italiaanse liedjes van Maruzella, Guaglione ontbreken niet. Ja ondertussen heb ik er een hele playlist bij.

En alsof dat niet genoeg is komen ook de grote Franse namen langs zoals Leo Ferré

” Oh, Marseille, het lijkt alsof de zee heeft gehuild om jouw woorden die elkaar op straat omarmden”.

Verder maak je kennis met Louis Brauqier, een dichter geboren in Marseille die vooral dicht over de zee. De zee waar de Marseillanen (Izzo) een aparte relatie mee hebben.

” De Marseillanen houden niet van reizen. Iedereen denkt dat het zeelui zijn, avonturiers, dat hun vader of grootvader minstens één keer een wereldreis heeft gemaakt. Op zijn hoogst waren ze weleens in Niolon geweest. (..) De zee lieten ze over aan de armen.

Maffia

Izzo schrijft spannend én genuanceerd en baseerde zijn analyse over de maffia voor een groot deel op documenten en artikelen o.a. verschenen in Le Monde diplomatique. Verder noemt hij Le Canard Enchainé en Libération als bronnen.  Op crimezone staat een uitstekend dossier Jean-Claude Izzo met bijvoorbeeld informatie over de zoon van Jean-Claude, Sebastien Izzo die de website over het werk van zijn vader beheert. 

Cultuur

Marseille is Culturele Hoofdstad van Europa in 2013 en flink schoongemaakt en gerestaureerd, opgeleukt en met festivals versierd. Het verhaal van de invloed van de maffia of  het verhaal over de opkomst van het Front National zul je vast niet op de website van de Culturele Hoofdstad vinden en ik verwijs alleen maar naar het boek.

Het verbaast me niet dat er een Jazz-festival is: Festival Jazz des cinq continents. Izzo (of moet ik zeggen: hoofdpersoon Fabio) zou het vast te druk hebben om naar die festivals toe te gaan of te gaan eten in een van de opgepoetste restaurants bovendien zou het niet zijn versie van Marseille zijn. Hoewel, wat weet ik ervan, ik was er slechts één keer kortstondig,  het smaakte echter naar meer voordat ik zijn boek gelezen had.

Boekentip

Is het duidelijk dat ik het boek aanraad? Lezen! Dit is de beste reisgids van Marseille die je je kunt bedenken.Even naar de bibliotheek en tegelijkertijd nog wat muziek bij de fonotheek lenen. Ze zijn er altijd blij met klanten die ouderwets in bakken met Cd’s snuffelen in plaats van veegbewegingen met hun vinger maken.

Een tweede leven

Geniet van de spanning, de vele muzikale uitstapjes, de recepten, de restaurant tips, de sfeer, de filosofische verhandelingen en de leestips die Izzo gratis weggeeft. De afgelopen week was ik in Marseille samen met Fabio Montale of zoals Jonathan Franzen (De Correcties, Vrijheid)  in een interview zegt:  als je leest heb je een tweede leven en in mijn tweede leven genoot ik van Marseille. Het is even wennen om weer terug te gaan naar één leven.

Nog even in de sfeer?

Reacties staat uit voor Marseille

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Frankrijk, Inspiratie, Muziek, Taal

En dan is er altijd nog chocola

Twijfel. Ga ik werkelijk een pleidooi houden voor boeken, lezen, gedichten op het internet? Vooruit dan maar. Lees snel mijn blog, en dan snel weer terug naar een boek.

De Britten zijn er meesters in. Waarom zijn er zoveel goede Britse (theater) acteurs en actrices? Komt dat door Shakespeare? Is dat het een effect van een geweldig schrijver zoals de Zweedse cinema door Ingmar Bergman een enorme voorsprong kreeg? Is het dat? Trouwens de stem van bijvoorbeeld de Ier Mark Cousins (The Story of Film -filmcriticus) werkt voor mij al hypnotiserend. Misschien hebben ze betere stemmen? Een groter bereik?

Wie kent het verhaal “We gaan op Berenjacht”… niet? Het werd geschreven door Michael Rosen en de tekeningen zijn van Helen Oxenbury.

Michael Rosen heeft zijn eigen verhaal (We’re going on a Bear Hunt) prachtig verwoord. Mocht je op zoek zijn naar materiaal voor in de Engelse les, probeer dan eens “watch a poem”. Voor jullie kies ik zijn herkenbare verhaal over Chocolate Cake. Michael Rosen is trouwens ook bruikbaar voor iedereen die op de Lerarenopleiding Engels zit. Lees zijn verhalen over het onderwijs in Engeland maar. Helaas is het hier niet veel beter gesteld.

Volgens mij kan je als ouder beter je kinderen eindeloos voorlezen, laten lezen, laten schrijven en laten dromen.

Reacties staat uit voor En dan is er altijd nog chocola

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Gedichten, Humor, Inspiratie, Taal

Lorca en Leonard Cohen

Vorig jaar, 2011, was het de 75ste sterfdag van een van de grootste Spaanse dichters: Federico García Lorca (1898-1936) .In 2009 verscheen voor het eerst een complete Nederlandse vertaling van zijn poezie (vertaler Bart Vonck).

Vele mensen houden Lorca levend, citeren uit gedichten van hem. Er is een groot zanger die Lorca voor mij het meest levend houdt: de Canadese zanger Leonard Cohen (Montréal, 21 september 1934). Een zanger wiens stem alleen nog maar dieper en donkerder werd toen hij ophield met roken (naar eigen zeggen gaat hij weer beginnen als hij 80 is). Van mij mag hij, als hij maar blijft zingen. Mijn moeder vroeg zich vroeger vaak af of hij niet in slaap zou vallen tijdens het zingen maar dat is gelukkig nog niet gebeurd. Hij geeft een stem aan Lorca en zou als ambassadeur ingezet moeten worden op WorldPoetry Day 2012.

Now in Vienna there’s ten pretty women.

There’s a shoulder where
Death comes to cry.

There’s a lobby with nine hundred windows.
There’s a tree where the doves go to die.

Leonard Cohen in een interview over Lorca:

YF: You’re known as a pretty fair interpreter yourself, given your handling of Lorca. Is it difficult for you?

LC:. I’d prefer it if I were gifted and spontaneous and swift, but my work requires a great deal of painstaking. That’s no guarantee of its quality, but it does. With the Lorca poem, the translation took 150 hours, just to get it into English that resembled–I would never presume to say duplicated–the greatness of Lorca’s poem. It was a long, drawn-out affair, and the only reason I would even attempt it is my love for Lorca.

I loved him as a kid; I named my daughter Lorca, so you can see this is not a casual figure in my life. She wears the same name beautifully; she is a very strange and eccentric soul…

Op de website van Poemas del alma vind je de originele tekst van Pequeño vals Vienés

En dankzij Leonard Cohens financiele problemen (een manager ging er met zijn geld vandoor) gaat Leonard weer on tour in 2012! Gent, Goteborg, Berlin, Paris, je kunt nog boeken. Zie hier voor Old Ideas World Tour 2012.

Nieuws op de website van City2Cities van de Utrechtse organisatie over Lorca:

klik hier voor nieuws over Lorca

Het laatste nieuws (update april 2012) Leonard Cohen komt ook naar Nederland, naar Amsterdam en treedt op in het Olympisch Stadion. De laatste keer? Ach, hij is pas 77 jaar. De prijs van de tickets zijn  zo’n beetje op dat getal afgestemd dus houd ik het bij het beluisteren van zijn CD’s. Of is er iemand die een vrijkaartje voor mij heeft in ruil voor een recensie van het concert?

My friends are gone and my hair is grey

Leonard verkocht in een mum van tijd 13.000 kaartjes. Ook al is het voor mij te duur, ik word er blij van! Zoveel mensen met goede smaak, en Leonard verdient het dat hij op z’n oude dag genieten mag, zowel van het zingen als van het geld dat het oplevert. ‘His friends aren’t gone, only his hair is grey and born with the gift of a golden voice.’

Augustus 2012: Omdat jij er- net als ik misschien – niet bij bent geweest  en toch graag nog iets meepikt van de concerten:

klik hier voor de recensie en de prachtige foto’s

Reacties staat uit voor Lorca en Leonard Cohen

Opgeslagen onder Creativiteit, Gedichten, Humor, Muziek, Taal

Terwijl ik zelf krimp

Fantastisch te voelen hoe mijn gedicht groeit

terwijl ik zelf krimp.

Het groeit, het neemt mijn plaats in.

Het verdringt mij.

Het gooit mij uit het nest.

Het gedicht is af.

“Ochtendvogels”door Tomas Tranströmer
Vertaald door Bernlef

De nieuwslezer sprak zijn naam zojuist nog wat stuntelig uit. Ik begrijp het want ik had ook nog nooit gehoord van de Zweed Tomas Transtromer nobelprijswinnaar literatuur met een naam die klinkt alsof je er een gedicht over kunt schrijven dat zal transtromen naar de overkant.Het was wel flink zoeken naar die gedichten want er is dan opvallend weinig te vinden op internet maar ik heb er vertrouwen in dat dit nog zal veranderen.
Een blik op de foto van Tomas en ik ben blij dat hij de prijs gewonnen heeft want hij ziet er uit alsof hij al lang meegaat.
Gedichten kunnen gelukkig langer mee dan een mensenleven, ze kunnen gaan groeien, terwijl je zelf krimpt.
Zeker die van Transtromer.

2 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen