Camino 1




Zomaar opeens was er bij mij de gedachte: ik ga naar Santiago lopen. En ik begin in Le Puy-en-Velay in Frankrijk. Dat klinkt als een mooie plaats en een mooi begin. Achteraf kan ik een heleboel filosofische, spirituele redenen gaan bedenken maar eigenlijk kwam het op het volgende neer:

– ik hou van wandelen
– ik hou van een flink stuk wandelen
– ik hou van de natuur
– ik hou van een flink stuk wandelen in de natuur

En de keuze voor Santiago bleek voor mij in ieder geval een gemakkelijke keuze. Met meer dan 1600 km te gaan hoef je niet elke dag te denken: waar ben ik ook al weer mee bezig?  Of misschien juist wel.




Ik dacht het niet vaak. Ik dacht sowieso veel minder vaak dan je zou denken. Als je gaat lopen ben je al druk met het lopen zelf. Onderweg kwam ik mensen tegen die me vertelden: ja, ik was van plan om heel veel na te denken tijdens mijn tocht. Maar ja, ook zij gaven toe: als je aan het lopen bent, dan stoort dat denken zo. Dus nu doen we het maar niet meer. We lopen gewoon.

Lopen deden we uiteindelijk allemaal. Of we nou goed of slecht voorbereid waren, blaren hadden of niet, moe waren of juist fit, we liepen. We? Ja, we. Ik begon weliswaar alleen maar dat hield niet lang stand. Op de eerste dag ontmoette ik al allerlei mensen die met me mee liepen. Of liep ik met hen mee?

Ik  begin bij Place du Plot in Le Puy en de eerste etappe naar St.Privat.

Morgen stel ik jullie aan de andere Pelgrims voor…



* * *

Tussen de  * * * de oorspronkelijke tekst zoals hij eerder gepubliceerd werd op internet en delen ervan in de Jacobsstaf.

* * *

Place du Plot, Le Puy en Velay

Kathedraal, Le Puy en Velay ’s avonds de dag voor mijn start, 4 april

Begin van de chemin de St. Jacques met uitzicht

Ik liep hem ook, die Camino!

Ik liep hem ook! Ik liep hem ook! Kinderachtig dat dit gevoel bij me opkomt. Opeens heeft iedereen het over de Camino de Santiago. ” Jee zeg, was het niet zwaar? Ik zag het op tv, toch wel afzien hoor!” Of “ah volgens mij heb ik je ook weleens zoiets horen vertellen….” Nu pas? Ja, nu pas!

Eh, maar ik heb toch al verteld, geschreven en in beeld laten zien dat… Dat was in 2006 en 2007 op een website die nu (vooralsnog) foetsie is. Niet te veel bij stilstaan.

Laten we gaan lopen!

Ik neem jullie mee, terug in de tijd, niet naar de middeleeuwen maar terug in mijn gelopen tijd, 2006 van Le Puy naar Santiago, later in  2007 en nog een keer in 2009 van Arles naar Puenta la Reina op de Chemin d’Arles of zoals de Spanjaarden zeggen El Camino Aragonés.
Van Le Puy en Velay naar Santiago. Tussen *** de tekst hier zoals ik hem eerder publiceerde op een andere weblog en delen ervan verschenen in een eigen column  “Juffie gelukkig onderweg” in het tijdschrift ‘De Jacobsstaf”.* * *

Buen camino!